สนพ.TheDiary

ความที่เดิมพันชีวิตหักกระบี่สร้างเสาชำระล้าง สวรรค์จึงเมตตาให้เขารอดหวุดหวิด หากแต่ไม่สามารถควบคุมร่างตัวเองได้ สภาพจึงเป็นผิดิบที่ถูกควบคุมโดยไอมารจนกระทั่งมาเจอกับไป๋ลู่เหลียนจึงได้หลุดจากการควบคุม

เพื่อเอาชีวิตรอด ฉันที่ทะลุมิติมาสิงร่างสาวใช้ของนางร้ายจำต้องหาวิธีไถ่ถอนตัวเองออกไปให้ไว แม้สุดท้ายการพึ่งพาผู้อื่นจะน่าอาย แต่ถ้าคิดหมายจะตอบแทนอย่างจริงใจ ตอนจบก็คงไม่อนาถเกินรับไหวหรอก...มั้ง

โดนสวมเขาในชีวิตจริงยังไม่พอ ทะลุมิติเข้าไปสิงในนิยายก็ยังไม่วายโดยสามีสวมเขาอีก แม้จะเป็นการจัดฉากเพื่อสร้างความร้าวฉาน แต่พี่ท่านก็ไม่ควรเขียนใบหย่ามอบให้ภรรยาง่ายๆ งี้สิเฮ้ย!

การตายของหลงมี่เป็นฉากเปิดเรื่องที่ทำให้พระเอกกับนางเอกได้เจอกัน แต่ฉันดันทะลุมิติเข้ามาสิงร่างหลงมี่แล้วไม่ตาย ฉากฆาตกรรมที่ว่าจึงกลายเป็นโรแมนติกดราม่าที่โคตรจะบันเทิ๊งบันเทิง(ประชด!)

เพราะพระเอกมันเลว ฉันเลยมอบฉากจบให้นางเอกฆ่าตัวตาย นักอ่านทุกคนต่างยอมรับ ฟลัดคำว่าสะใจส่งมาให้เต็มไปหมด ทว่าพอตื่นเช้าในวันถัดมา ฉันดันทะลุมิติมาสิงอยู่ในร่างของอนุที่เป็นต้นเหตุให้นางเอกฆ่าตัวตาย!

ใต้เท้ากู้ต้องการให้ฉันที่พึ่งทะลุมิติมาสิงร่างแม่เลี้ยงใจร้ายเลิกรังแกนางเอก โดยลากฉันขึ้นเตียงไปปู้ยี่ปู้ยำทุกวันเช้าค่ำ ทว่าพอตั้งครรภ์พี่แกกลับเขียนใบหย่า! ต่อให้เป็นคนแปลกหน้าก็ไม่ควรทำงี้ไหมเฮ้ย

"ข้าจะรับผิดชอบ​เจ้าเอง" "ไม่ต้อง" "เกิดตั้งครรภ์​ขึ้นมาจะทำอย่างไร" "ไม่หรอก" ในนิยายก็ไม่ท้องฉันจำได้

ผมซื้อบ้านหลังหนึ่งแถวเพชรบูรณ์ บรรยากาศน่าอยู่ รอบบ้านเขียวขจี หลังบ้านมีบึงขนาดใหญ่ สวยมากครับ แต่ติดอยู่อย่างเดียวเท่านั้น อย่างเดียวที่ว่าคือ สัตว์เลี้ยงที่เจ้าของเขาลืมเอาไปด้วย!

ผมทะลุมิติไปสิงร่างพระรอง​ แถมพลาดท้องกับพระเอก​ แต่พระเอกดันจำเรื่องราวสุดเหวี่ยง​คืนนั้นไม่ได้! (ไอ้พระเอกคนงาม... คุณ​มึงเป็นคนวางยาผมแล้วจับรวบหัวรวบหางกินบนเตียงทั้งคืนเองนะ! กล้าลืมได้ยังไง!)​

ลู่เซียนหยางได้รับการทาบทามจากไอดอลที่เขาปลื้มให้มาเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตโลกเสมือนทีมเดียวกัน แน่นอนว่าเขาตอบรับ แต่ชีวิตหลังเข้าทีมเป็นอะไรที่บันเทิงมาก โดยเฉพาะฉลามตัวนั้นที่ขยันขายอ้อยจนแทบจะหมดไร่!

คนสองคนถ้ารักกันจริง​ มีอะไร​ สงสัยอะไร​ งอนอะไร​ อยากรู้​อะไร​ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ต้องพูดกันตรงๆ​ เหมือนคู่ฉันนี่​ การโกหกเป็นบ่อเกิดแห่งความร้าวฉาน​ เพราะงั้น​พี่ยู​ : พี่เป็นหมอจริงดิ?

ชีวิตของฉันแสนรันทด ชาติก่อนโดนยิงตาย ชาตินี้ยังโดนสำนักบ้าบอจับไปเป็นหนูทดลองยา และไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่แม่ทัพน้อยตระกูลหยางผู้เก่งกาจโคตรเอาแต่ใจ ประกาศทั่วหล้าว่าฉันเป็นสตรีของเขา

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับมหามารผู้ลืมเลือนสัญญากับราชาอสรพิษที่กำลังผ่านด่านเคราะห์ของเผ่าพันธุ์ ทั้งสองกำลังจะลงเอยด้วยดีกันอยู่แล้ว แต่ดันโดนพรากให้แยกจากกันหลายหมื่นหลายแสนปีเพราะโชคชะตา

ทุกครั้งที่อยู่ในร่าง ‘เขา’ ฉันต้องงัดสกิลการแถมาใช้จนสีข้างถลอกปอกเปิก ตั้งใจจะบั่นคอแม่ทัพศัตรู ดันยิงธนูปักไหล่องค์รัชทายาทฝ่ายตัวเอง พอได้รางวัลเป็นสมรสพระราชทาน ก็ใจดีบอกผ่านว่ามิได้ชมชอบสตรี

ลู่เหมยฮวาเป็นสตรีที่ถูกพิษจนร่างกายเปลี่ยนเป็นบุรุษ นางหายไปจากเมืองหลวงสามปี กลับมาอีกทีในฐานะเหลาลู่เจ้าของโรงน้ำชาที่โด่งดั่งที่สุดในฉางอัน(เรื่องนี้ไม่วายนะ)

ไดอา ดีไซเนอร์ผู้ขายเสื้อผ้าให้เหล่าวิญญาณ เธอจะไม่อะไรเลยถ้าวันหนึ่งไม่ถูกโยนโครมไปนอกโลก โทษฐานมีเกล็ดทิพย์ในร่างมากเกินไป! "ก็ใครใช้ให้พวกท่านจ่ายค่าเสื้อด้วยเกล็ดทิพย์กันเล่า!!" (รีไรท์)