Roswankongochoei

"บาปของดอกไม้" คือบันทึกการทำลายตัวเองด้วยความหวังดี เพื่อขอโทษต่อทุกความผิดบาปของฉันและทิ้งบาดแผลที่งดงามนี้ไว้เบื้องหลัง เพื่อคืนอิสระให้ดอกไม้และปลดแอกคนสวน “แด่เธอผู้เป็นทั้งบาป และดอกไม้ที่งดงาม”