ภรรยาจอมมาร

บันทึกเรื่องราวของใครสักคนบนโลกนี้

ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบและสายตาที่เต็มไปด้วยการจับผิดในวังหลวง "หลินเยว่" ชายารองผู้ที่ใครๆ ต่างก็ตราหน้าว่าไร้ซึ่งความทะเยอทะยาน กลับใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่สุดในตำหนักท้ายวังที่ห่างไกลผู้คน

ท่ามกลางเสียงฟ้าคำรามกึกก้องในดินแดนเซียนที่ล่มสลาย 'เยี่ยหลัน' นางมารผู้ปกครองหุบเขาโลหิตสิ้นชีพลงภายใต้ทัณฑ์สายฟ้าสวรรค์ ดวงจิตของนางแตกสลายจนเหลือเพียงเศษเสี้ยวที่หลุดลอยข้ามมิติ

คืนนี้ขอหลับยาว ๆ "ขอร้องล่ะ... วันนี้ขอแค่นอนหลับแบบตื่นมาเจอนาฬิกาปลุกหกโมงเช้าธรรมดา ๆ สักวันไม่ได้หรือไง" พีท ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงนอนขนาด 3.5 ฟุตในหอพักของเขา ตาของเขาโหลเป็นหมีแพนด้า

เมื่อเกิดใหม่ในนิยายเรื่องล่าสุดที่อ่าน เป็นพี่สาวนางร้ายที่อนาคตตระกูลจะล่มสลาย ข้าผู้ไร้บทบาทในนิยายจะแก้ไขอะไรได้บ้างนะ

ด้วยเหตุใดก็มิอาจทราบได้ ทำให้สาวเหลือน้อยอดีตสิบแปดมงกุฎผู้รักการอ่านได้เข้ามาอยู่ในนิยายเล่มโปรด ทุกอย่างคงราบรื่นไร้กังวลหากนางไม่เข้าร่างของ…..

ศาลร้างแห่งหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองหลวงไม่มีผู้ใดทราบถึงประวัติความเป็นมาของศาลนี้ และไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปเหตุเพราะบรรยากาศที่เยียบเย็นวังเวงเพียงเฉียดใกล้ก็สัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัว

" ท่านเหวินอี้...ได้โปรด...รับคำวิงวอนจากข้า..." เสียงดรุณีน้อยเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ลมหายใจของนางจะขาดห้วง มืออันสั่นเทาข้างหนึ่งที่เปื้อนเลือดของนางขยับเขียนอักขระบางอย่างลงบนผืนแผ่นดิน

เมื่อนางที่ต้องเก็บกวาดเหล่าผู้มาเยือนหุบเขานางมารของนางกว่าสามร้อยปีจนได้ฉายาว่านางมารร้ายจนไร้ผู้ต่อกร เบื่อสงครามจึงสังเวยตัวเองให้ไปเกิดในอีกหนึ่งพันปี

เหตุการณ์ที่คุณประสบพบเจออยู่ในทุกวันนี้เกิดจากการกระทำของ "คุณ" ในอดีตนั่นเอง

ยามใดที่รัตติกาลมาเยือน ยามนั้นบางอย่างก็ค่อยๆคืบคลานเข้ามา