อิ่มฤทัย

"สมกล้าไม่เชื่ออาคม..แต่อาคมไม่สนว่าเขาจะเชื่อหรือไม่"เมื่อ "ผ้าประเจียดเก่า" ของตาพาเขาย้อนเวลากลับสู่ยุค 60 ในร่างของ นักเลงหัวไม้ที่ทิ้งความเจ็บช้ำ และรอยแค้นไว้เต็มหมู่บ้าน มีเงื่อนไขที่ทำให้เขากล

"อดีตนักล่าเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า สู่ 'โบ้ธงแดง' ที่คลั่งรักเด็กในบ้านจนเสียสติ!" หมอเมศ... เพลย์บอยตัวร้ายที่เคยเห็นรักแท้เป็นแค่ของเล่น ทว่าในวันที่ ‘มลินดา’ จะจากไป พยัคฆ์สิ้นลาย

ปากบอกไม่รัก....แต่พอเธอเมิน หมอกลายเป็นหมาเฉยเลย นางเอกสวยเริดเชิดคอตั้ง จนหมอเสียอาการ

“แหม ๆ... ที่แท้ก็ชอบทรงลุงนี่เอง” ใครจะรู้ว่า “หนูใบตอง” กระต่ายน้อยตัวนี้แอบมอง “เฮียขุน” มาตั้งแต่สมัยยังวิ่งเล่นตามหลังเขา ทั้งที่ปากพร่ำบอกว่ารักเขาเหมือน “พี่ชาย”แต่ใจกลับสั่นไหวทุกครั้งที่สบตา.

ตั้งแต่หมอพอร์ชหย่ากับภรรยา เขาก็ชอบมาอยู่ใกล้ ๆเธอ และชอบทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว วูบ ๆ หวาม ๆ ร้อน ๆ “หมอจะตรวจดูให้นะครับ ว่าทำไมตรงนี้ของเกี๊ยวถึงได้แฉะอย่างนี้”

"เธอ...หนูลลิน..เด็กสาวตัวเล็ก ๆ ที่เขาไม่เคยเหลียวมอง กลับเติบโตเป็นผู้หญิงที่คอยดูแลเขาทุกวัน ด้วยปิ่นโตและรอยยิ้ม แต่เมื่ออดีตรักหวนกลับมา เขาจะเลือกเธอผู้เป็นเจ้าของปิ่นโต...หรือความรักครั้งเก่า?"

เป็นการจดทะเบียนสมรสที่มีเพียงเธอรู้เขารู้แต่เพื่อนไม่รู้และโลกไม่รู้ ไม่มีพิธีแต่งงานไม่มีแม้แหวนสักวง ....แล้วชีวิตรักหลังจดทะเบียนสมรสของหมอผู้เงียบขรึมกับสาวน้อยข้างบ้านจะเป็นอย่างไร...

เมื่อนางสาวปิ่นมุกสาวสวยสุดมั่น หลงยุคมาทั้งทีไม่ได้สามีเป็นพี่หมื่น แต่กลับได้คนตัดอ้อยสะงั้น โชคดีพี่สินธุกล้ามแน่น ๆ ซิกแพคเก้าชั้น แค่ดูด้วยตาก็เหมือนจะวูบ จะลูบ..หรือจะคลำ..น้องขอกำเลยได้ไหม..

“ถ้าคิดจะรักพี่ จะจับพี่ พี่กินดุนะ น้องไหวเหรอ” มันคือความผิดพลาด คือความไม่ได้ตั้งใจ เมื่อเธอตื่นขึ้นมาพบว่าคนนอนข้าง ๆ เธอคือเพื่อนของพี่ชาย เขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้า เธอเองก็ไม่ได้ใส่อะไรเลย และเขาคื