เคยคิดกันใช่มั้ยครับว่าฤดูฝนดูเหงาขึ้นมาทันตาเลยถ้าเราไม่ใคร เมื่อฤดูร้อนมาถึงการเที่ยวทะเลคนเดียวก็คงเหงาไม่น้อยเลยนะ...ลองอ่านฟิคเรื่องนี้ดูกันนะเผื่อคุณจะอยากมีใครไว้รักไปทุกฤดูแบบนี้บ้าง ♥

ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลงสากลหรือเพลงสตริงบีมจะฝันเห็นผู้ชายแปลกหน้าคนนึงทุกครั้งเลย...

'พี่เลือกมาครับ ว่าจะให้ชานเป็นแฟนเด็กของพี่หรือพี่จะมีเด็กแบบชานเป็นแฟน'

คนที่มีพร้อมเงินทองชื่อเสียงหน้าตาทางสังคมจะมารักคนไม่มีอะไรอย่างแบคฮยอนจริงเหรอ?...

กาลเวลานำพาคนสองคนมาเจอกันได้ฉันท์ใด กาลเวลาก็แยกคนสองคนให้พลัดพรากจากกันได้ฉันท์นั้น...แต่ไม่ได้พรากจากนิรันกาล

ของเลียนแบบทำได้แค่เหมือนและไม่มีทางใช่หรือเป็นของจริงได้โดยเนื้อแท้เพราะของบางอย่างถูกสร้างให้มาทดแทนแค่บางเวลาไม่ใช่ตลอดกาล...

ผู้กำกับชานยอลน่ะเหรอจะรู้จักความรัก แสดงว่าผู้ชายคนนี้คงรักผู้หญิงทั้งวงการที่เปลื้องผ้าให้เขาด้วยงั้นสิ

"ถ้าเป็นงบจากผมก็ไม่แน่..." "ไอ้คุณชาย!!" เมื่อประธานชมรมดนตรี ต้องมาไฟว์กับรองประธานนักเรียนสุดหล่อแต่นิ่งจนได้ฉายามาดคุณชาย ด้วยเรื่องเงิน อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อรองประธานนักเรียนอยากเปย์

รวม SF' ที่ไรท์คึกอยากแต่ง 5555

"ห่างกันแรมเดือน นานเพียงนี้เจ้าคุณพี่จะคิดถึงน้องบ้างมั้ยเจ้าคะ"

"ถูกคนรักที่ไว้ใจทำลายทั้งความรู้กสึกและจิตใจ... มันยากมากกับการที่ต้องเริ่มต้นใหม่โดยปราศจากคำว่ากลัว"

"แล้วพี่จะทำให้เราหน้าเห่อร้อนเป็นไฟมากกว่านี้ บยอน แบคฮยอน"