“ถ้าหนูยังลังเล… หรือยังไม่แน่ใจความรู้สึกของตัวเอง…งั้นลองจูบพี่ก่อนดีไหมคะ? ถ้าหนูรู้สึกไม่ดี… หรือไม่ต้องการให้พี่อยู่ที่นี่ต่อจริง ๆ …พี่ก็จะกลับ”

"ยังมีคนโง่ที่ยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อความยุติธรรมอยู่อีกหรอครับ สำหรับผม...ความยุติธรรมมันไม่เคยมีค่าอะไรเลย"

เมื่อคนจากยุคปัจจุบัน หลุดเข้าไปในอยู่ในเรื่องราววรรณคดีเรื่อง ขุนช้างขุนแผน แต่เขาดันเข้าไปอยู่ในร่าง ขุนช้าง เรื่องราวความวายปวงจึงเกิดขึ้น ปล.นี่คือนิยายที่ถูกตีความใหม่จากวรรณคดีขุนช้างขุนแผน

"เมื่อ ‘ขุนเขา’ แห่งอโยธยาถูกพันธนาการไว้ด้วยเล่ห์กลกลลวง มีเพียง ‘สายน้ำ’ แห่งหงสาวดีเท่านั้นที่โอบอุ้มและรินรดใจ... แม้หน้าที่และแผ่นดินจะขวางกั้นวาสนา แต่ศิรินธาราจะยังคงไหลวนรอบขุนเขาตราบนิรันดร์"

หลังจบเหตุการณ์ศึกใหญ่เวลาได้ผ่านไปตั้ง8ปี จนกระทั่งเมื่อจู่ๆก็ได้มีปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติได้เกิดขึ้นกลางทะเลตอนใต้ ซึ่งมันก็คือมิติ 'Hollow' ที่มันได้เชื่อมต่อกับโลกอีกใบที่อยู่หลังม่านของประตูมิติ

Would You Mind? ถ้าคนที่จะดูแลพี่ต่อจากนี้... ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นผม

"หย่ากันเถอะครับ ผมเหนื่อยแล้ว"

เรื่องราวของวิญญาณดวงหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาในโลกของเหล่าภูติ

"จงบอกเรามา เจ้ามีนามว่ากระไร" อุปราชแห่งขีดขินตรัสถามหญิงสาว "กาลอัจนา" คิ้วสีชาดกระตุกเล็กน้อยเมื่อปากอิ่มบางสวยได้เอ่ยชื่อของผู้เป็นมารดามาแทน "เด็กเวร"

จู่ๆ จะให้บอกว่า เพื่อน...กูรักมึงว่ะ มันก็ใช่ที่ เขาจึงต้องใช้ ข้ออ้าง เพื่อให้ได้ใกล้ชิดกันมากกว่าที่เคยเป็น เดินหน้ารุก จีบเพื่อน แบบเนียนๆ กว่าเพื่อนจะรู้ตัว หัวใจและตัวคงตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน

เพื่อให้คนทั้งประเทศเชื่อว่าเขาคือฆาตกร ตำรวจจึงสร้างคุกกลางเมืองขังเขาไว้ แต่เมื่อลูกสาวของ ผบ.ตร. ตกเป็นเหยื่อ คำโกหกเริ่มสั่นคลอน เกมล่าเปิดฉาก และหมากสำคัญที่สุด คือนักโทษที่ทุกคนเคยตัดสินไปแล้ว

"สิงห์" จอมขมังเวทสายพฤกษาผู้ครอบครองว่านวิเศษ ออกเดินทางพร้อม "บัวแก้ว" และเหล่าสัตว์อาคมคู่ใจ เพื่อปกป้องเมล็ดพันธุ์ว่านจักรพรรดิจากเหล่าจอมเวททมิฬที่หวังชิงพลังบรรพกาล สยบศัตรูด้วยพลังหุ่นพยนต์และศ

ความรู้สึกดีที่เริ่มต้นจากมิตรภาพ

เมื่อดาวดวงหนึ่งที่เรียกว่า "โลก" ได้เกิด "อุบัติการณ์ อชูรา" ทำให้เกิดเหตุการณ์มากมายขึ้น ร่วมถึงการตื่นรู้ของมนุษย์ทุกคน และได้รับพลังที่ถูกเรียกว่า "ธาตุ" ขึ้นมา

ความเห็นใจความหลงไหลความเห็นแก่ตัวคือสิ่งที่ฉันเห็นมันในตัวคุณ

อาจเป็นเพราะไฟ ที่นำพามาพบกัน มันถึงได้แผดเผาให้สองหัวใจ ต้องร้อนรน แล้วความรักจะพอช่วยอะไรได้บ้างไหม หรือจริงๆแล้ว ความรัก นี่แหละ คือต้นเพลิงที่แท้จริง

ติณณ์ค่อย ๆ จรดริมฝีปากลงไปละเลียดจูบเฟิร์สอย่างเชื่องช้า อ้อยอิ่ง ไม่รีบร้อน ไม่เร่งรัด แต่ดูดดื่ม ลึกซึ้ง ชิมรสชาติของความโหยหาที่แสนทรมาน ราวกับจะบอกว่าความอดทนอดกลั้นของเขาได้สิ้นสุดลงแล้ว

ผิดหรือไม่หากข้านั้นจักคว้าจันทร์ ผิดหรือไม่ที่ข้านั้นแอบหลงรักจันทร์