เพื่อปกป้องลูก เพื่อเอาชีวิตรอด และเพื่อให้โลกรู้ว่า… บุปผาที่อ่อนหวานที่สุด ก็สามารถซ่อนพิษร้ายแรงที่สุดได้ ตำนานหมอหญิงแห่งยุทธภพ กำลังเริ่มต้น

เพราะบางครั้ง… การลืม อาจไม่ใช่การหนี แต่อาจเป็นโอกาสเดียว ที่จะเริ่มรักใหม่อีกครั้ง หนึ่งเดือนที่หายไป ระหว่างความทรงจำที่เจ็บปวด กับความรู้สึกที่เพิ่งก่อตัว เธอจะเลือกสิ่งใด…เมื่อถึงวันที่ต้องจำ

หนึ่งคน หนึ่งภารกิจ หนึ่งความลับที่ห้ามหลุดสู่โลก เมื่อสายลับไทยบุกแดนคาร์เทล เงามืดจะไม่ซ่อนใครได้อีกต่อไป เงาไทยในแดนแอซเท็ก ภารกิจที่ไม่มีคำว่า “ถอนตัว”

มื่อคนหนึ่งกำลังหนีจากโลกที่วุ่นวาย และอีกคนกำลังสร้างโลกที่สงบ ถ้วยชาร้อน ๆ จะพาพวกเขาไปพบคำตอบของคำว่า “ความรัก… ที่ไม่ต้องรีบ แต่มั่นคงตลอดไป”

คนอื่นบำเพ็ญเพียรแทบตายเพื่อเลื่อนขั้น... แต่ข้าแค่หาของมา "ชาร์จ" ก็ฆ่าพวกมันได้แล้ว! พบกับ หลินโม่ ชายหนุ่มผู้มาพร้อมกับลูกบาศก์ปริศนา 89 ลูก พลังฝึกตนข้าอาจจะกาก แต่พลังทำลายของข้า...

กลิ่นคาวเลือดจางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นอับชื้นและกลิ่นรา... ซีโร่ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ดวงตาที่เคยเป็นสีฟ้าอิเล็กทรอนิกส์จากการดัดแปลง บัดนี้กลายเป็นสีดำสนิท สะท้อนความงุนงงเพียงชั่ววูบ ก่อนจะกลับมา

หนึ่งกระบวนท่าสยบหล้า? ไร้สาระ! พันเคล็ดวิชาพลิกสวรรค์? เสียเวลา! เมื่อ 'เฉินมู่' ค้นพบวิถีแห่งเต๋าที่แท้จริง นั่นคือการละทิ้งเปลือกนอกอย่างกระบวนท่า และมุ่งเน้นเพียงแก่นแท้แห่ง 'ลมปราณ'

"ในโลกที่หมุนเร็วปานพายุ เขาคือจุดหยุดพักที่เงียบสงบที่สุด""ของที่แตกสลาย ผมซ่อมให้ได้... แล้วถ้าเป็นหัวใจคุณล่ะ จะอนุญาตให้ผมซ่อมไหม?"

"ในยุทธภพที่ตัดสินความเป็นตายด้วยปลายกระบี่... ข้าขอตัดสินด้วย 'หน้าแข้ง' ก็แล้วกัน""เป็นภารโรงอยู่ดีๆ เผลอเตะก้อนหินทีเดียว ได้เป็นจ้าวยุทธภพเฉยเลย"

"เมื่อจอมยุทธ์ทั่วหล้าฝึกฝนลมปราณเพื่อเป็นหนึ่ง แต่เขากลับใช้แค่ 'ก้อนหิน' สยบทั้งกองทัพ!""เกิดใหม่ทั้งที ดันมาอยู่ในร่างคุณลุงลูกสอง แถมจนกรอบ! ดีนะที่พก 'แขนระเบิด' มาด้วย"

"ตราบใดที่ข้ายังยืนอยู่บนพื้นดิน... น่านฟ้าทั้งหมดคือเขตหวงห้าม!"กฎของเขาเรียบง่าย... "หากเจ้าบินสูงหนึ่งจั้ง ข้าจะยิงให้ร่วงหนึ่งจั้ง หากเจ้าบินสูงเสียดฟ้า ข้าจะสอยเจ้าลงมาลงนรก"

"เพื่อปกป้องเขา... นางยอมเป็นหญิงใจร้ายที่โลกประณาม" "เพื่อแก้แค้นนาง... เขาเปลี่ยนตัวเองจากมดปลวกสู่จอมทัพเกรียงไกร" "เจ้ามันก็แค่สุนัขรับใช้ที่น่าสมเพช! ตายไปเสียก็ไม่มีใครเสียดาย!"

เขาคือเพชฌฆาตผู้สังหารล้างตระกูลนาง... นางคือทาสเชลยที่รอวันปลิดชีพเขา "หากความตายของข้า คือความสุขเดียวของเจ้า... ข้าก็จะดื่มมัน" "เกลียดข้าเถิดซีเยว่... เกลียดข้าให้มากพอที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป"

"ผู้คนฝึกดาบเพื่อฆ่าคน... แต่ข้าฝึกอักษรเพื่อลิขิตฟ้า"เขียน 『 ภูผา 』 หนักอึ้งดุจขุนเขาถล่มทับ เขียน 『 อัคคี 』 แผดเผาผลาญทัพนับหมื่น เขียน 『 สุญญตา 』 ลบตัวตนศัตรูให้หายไปตลอดกาล

"จงสังหารข้าให้ตายในดาบเดียว... เพราะหากมีดาบที่สอง ผู้ที่จะต้องตายคือเจ้า!"[ตรวจพบความเสียหายระดับวิกฤต... เงื่อนไขการสะท้อนทำงาน]

ในยุคบรรพกาล มีเทพองค์หนึ่งชื่อ "เทพอสูรนิลกาฬ" ผู้มีพลังในการ "ลบล้างทุกสรรพสิ่ง" แต่ถูกผนึกไว้ในรูปปั้นหินธรรมดาๆ ที่วางประดับอยู่ในศาลเจ้าเก่าๆ วันหนึ่ง ฉินเค่อเข้าไปหลบฝนและเผลอทำรูปปั้นแตก

"ในโลกที่ผู้คนบูชาลมปราณวิจิตรพิสดาร... ข้าขอบูชาเพียงพละกำลังที่บดขยี้ภูผา!""เมื่อดาราตกลงสู่พื้นพสุธา... ราชันย์กายาจะตื่นขึ้น"

"ข้าไม่ได้อยากเป็นเทพเจ้า... ข้าแค่ไม่อยากตาย" ท่ามกลางยุคสมัยที่เลือดนองแผ่นดินเพราะความโลภในศาสตราเทวะ สิ่งที่ตกลงมาหา เซี่ยฟาน ไม่ใช่พรวิเศษ แต่เป็น "คำสาป" ถุงมือที่สวมอยู่บนมือขวาเรียกร้องโลหิต

"หนึ่งกำปั้นทลายร่าง สองกำปั้นทะลวงจิต... เจ็ดกำปั้นทลายดารา คือสุดยอดวิชาที่เขาแลกมาด้วยความสูญเสีย แต่เมื่อกำปั้นที่เคยใช้ทำลายกลับต้องใช้เพื่อปกป้อง เขาจะสามารถล้างมลทินและไถ่บาปในอดีตได้หรือไม่"

ผู้อื่นบำเพ็ญเพียรดูดซับปราณฟ้าดินนับร้อยปีเพื่อบรรลุวิถีเซียน..แต่ข้าแค่ ‘กิน’ ข้าวหนึ่งคำ ก็ได้พลังแสนแรงม้า! ตื่นมาในร่างขอทานไร้ค่า ไร้รากปราณ ไร้พรสวรรค์? "หลงเทียน" ไม่สน!