- 38
- 326
- 1
- 0 (0)
"เมื่อ 'ความตาย' คืออาชีพเก่า แต่ 'การปกป้อง' คืออาชีพใหม่ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" "ใครที่แตะต้องครอบครัวข้า แม้เป็นเทพเซียน ข้าก็จะลากมันลงนรก"
"เมื่อ 'ความตาย' คืออาชีพเก่า แต่ 'การปกป้อง' คืออาชีพใหม่ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" "ใครที่แตะต้องครอบครัวข้า แม้เป็นเทพเซียน ข้าก็จะลากมันลงนรก"
"เคร้ง! ... เคร้ง! ... เคร้ง!" เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับเสียงเต้นของหัวใจยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ผืนปฐพี เสียงนี้ดังเล็ดลอดออกมาจากโรงตีเหล็กเก่าคร่ำครึที่ตั้งอยู่ตีนเขาของ "
"ใต้หล้ากล่าวขาน โอสถมีไว้กลืนกิน อักขระมีไว้ป้องกัน... แต่นั่นมันกฎของคนโง่!" "เกิดใหม่ทั้งที ข้าแค่อยากปรุงยาขายรวยๆ เงียบๆ แต่ไฉนสาวงามทั่วหล้าถึงดาหน้าเข้ามาไม่หยุด!" “เจ้าหนุ่ม นั่นมันโอสถ

"49 ศาสตราครองพิภพ... แต่หนึ่งฝ่ามือจักสยบสวรรค์" "ความเร็วที่มองไม่ทัน... คือความตายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง"
"เจ้ามีกระบี่เซียนงดงามปานใด แล้วอย่างไร? ข้าแค่ดีดนิ้วเบาๆ กระบี่เจ้าก็กลายเป็นธุลี!" ในโลกที่ผู้คนฝึกปรือลมปราณเพื่อเป็นเซียน 'หลิวเฟย' กลับเป็นเพียงขยะไร้ค่าที่ถูกตราหน้าว่าฝึกวิชาไม่ได้
เชิญทัศนา... นิยายสืบสวนที่ไม่มีเทพเซียน มีแต่เล่ห์เหลี่ยมของมนุษย์ และสตรีโฉมงามที่อันตรายยิ่งกว่ายาพิษ!
"เมื่อนิติกรหนุ่มบ้างานตายไปเกิดใหม่เป็นข้าราชการชั้นล่างบนสวรรค์ เขาจึงต้องใช้ 'กฎหมาย' และ 'คัมภีร์สัจจะ' งัดกับเหล่าเทพจอมคอร์รัปชัน เพื่อทวงคืนความยุติธรรม... โดยเริ่มต้นจากการฟ้องหมูป่า!"
ผู้ฝึกยุทธ์ที่ฟันแทงไม่เข้า? ทัพเกราะหนักนับหมื่นนาย? หรือแม่ทัพผู้ไร้พ่าย? > ทุกความหยิ่งยโสของโลกโบราณกำลังจะถูกบดขยี้ด้วย "ยุทธวิธีกองโจร" และ "วิศวกรรมทหารข้ามยุค"
หลินเฉินไม่ได้ยิงแรง แต่ระบบ Orion คำนวณ "ความถี่การสั่นสะเทือน" ของเกราะปราณ เขายิงลูกธนูเกรดต่ำออกไป 3 ดอกพร้อมกัน ดอกแรกกระแทกเกราะ ดอกสองซ้ำจุดเดิมเพื่อสร้างรอยร้าว ดอกสามเจาะทะลุรอยร้าวปักเข้าหั
"ภายใต้หีบเหล็กดำที่ถูกโซ่ตรวนนับหมื่นพันธนาการไว้... คือพลังที่จะสั่นสะเทือนบัลลังก์ฮ่องเต้" "เมื่อสวรรค์ทอดทิ้ง ข้าจึงชิงเอาพลังจากนรกมาไว้ในมือ"
หัวข้อ: เมื่อระบบคัดกรองว่าผมคือขยะ ผมจึงเปลี่ยนขยะให้กลายเป็นพลังที่ตบหน้าพระเจ้า!

"ในโลกที่ผู้คนบูชาลมปราณวิจิตรพิสดาร... ข้าขอบูชาเพียงพละกำลังที่บดขยี้ภูผา!""เมื่อดาราตกลงสู่พื้นพสุธา... ราชันย์กายาจะตื่นขึ้น"
ณ ทวีปมังกรคราม ดินแดนที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ กฎแห่งป่าเถื่อนคือสัจธรรม ผู้คนต่างฝึกฝนลมปราณเพื่อมุ่งสู่ความเป็นเซียน หวังเพียงสักวันจะหลุดพ้นจากวัฏสงสารและปกครองใต้หล้า

"หนึ่งพัดสะเทือนยุทธภพ หนึ่งชั่วยามสยบใต้หล้า ทว่า... เมื่อตื่นขึ้นมา ข้ากลับจำไม่ได้แม้แต่ท่าเดียว!""เป็นจอมยุทธ์น่ะมันยาก... แต่เป็นจอมยุทธ์ที่ความจำเสื่อมทุกครั้งที่สู้เสร็จน่ะมันนรกชัดๆ!"
การเดิมพันครั้งนี้ไม่มีคำว่าเสมอ... มีเพียงการ 'ทวงคืน' ทุกบาททุกสตางค์ หรือ 'ตาย' ไปพร้อมกับรหัสลับที่เขาเป็นคนเขียนมันขึ้นมาเอง
"ที่นี่ไม่มีพระภูมิเจ้าที่ให้กราบไหว้ มีแต่ความตายที่ต้องแลกด้วยวิชา!"
"อย่าให้พี่ต้องวางค้อน... เพราะถ้าพี่หยิบปืนเมื่อไหร่ บรรลัยทั้งแก๊ง!"
"ระยะห่างคือชีวิต ความแม่นยำคืออำนาจ" หนึ่งศรทลายภูผา... หนึ่งศรผลาญโลหิต... หนึ่งศรบิดเบือนมิติ... จากนี้ไป ข้าจะไม่ใช่เหยื่อ แต่คือนักล่

"ข้าไม่ขอเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย!"เมื่อยอดแม่ทัพสบั้นดาบทะลวงความว่างเปล่า... ต่อให้เป็นทวยเทพเหนือเก้าชั้นฟ้า ก็ต้องหลั่งเลือดแทบเท้าผู้ปกป้อง!
"เมื่อประเทศที่สาบานว่าจะปกป้อง กลับถูกบงการโดยปีศาจในคราบผู้นำ.จากวีรบุรุษผู้รักชาติ จึงต้องกลายเป็นกบฏเดนตาย เพื่อลากคอคนทรยศลงสู่นรก! ในสงครามเงามืดที่ไม่มีกฎกติกา ความตายคือทางออกเดียว!"
