น่าแปลก...ที่บทเพลงเพื่อการจากลา กลับพาให้หัวใจสองดวงได้มาพบกัน (+ special chapters : 8059&D27)

ความหลงใหลที่มีให้กันตั้งแต่แรกพบ...นำพาไปสู่ความสัมพันธ์สั่นไหวที่ทั้งสองมั่นใจว่าไม่มีความรักเจือปน หากนั่นเป็นความจริง...หรือหัวใจเพียงแค่ไม่รับรู้กันแน่?

วันแรกของเทอมใหม่ก็ดันมีเรื่องให้หงุดหงิดเสียแล้ว...แถมเจ้าคนต้นเรื่องก็ตามวุ่นวายกับเขาไม่เลิก และที่น่ารำคาญที่สุดก็คือ...เขากลับทำตัวเย็นชากับเจ้าหมอนี่ไม่ลงสักทีน่ะสิ!

ความรักนั้นผูกพันเราไว้ตลอดกาล หากความร้าวรานก็ทรมานเราไว้...ชั่วนิจนิรันดร์

ทุกครั้งที่เขาได้อ่านโปสการ์ดปริศนาแผ่นแล้วแผ่นเล่า...ความรักที่ควรลืมถูกย้ำเตือนให้หัวใจได้คิดถึงอีกครั้ง แต่เขาจะทำอะไรได้...ในเมื่อเป็นตัวเขาเองที่สร้างระยะห่างของหัวใจให้กับรักครั้งนี้

ทุกสิ่งไม่สำคัญ...เพราะนายเท่านั้นคือคนเดียวที่ฉันต้องการ

แสงแดดยามเย็นที่ฉันมองนั้น...ช่างจัดจ้าและแสบตาเหลือเกิน นึกอยากจะเบือนหน้าหนี...หากมันก็สวยเกินกว่าจะละสายตา ความรู้สึกที่มีให้นาย...ก็เป็นแบบนี้เลย...

วันวาเลนไทน์ของฉันกับนาย...อีกไม่นานก็จะมาถึงแล้วล่ะ

จูบที่มอบให้...ความอบอุ่นบนริมฝีปากเพียงเสี้ยวนาที...จะเป็นเหมือนคำยืนยันของสัญญาที่เปราะบาง...ว่าฉันจะอยู่เคียงข้างนาย

แค่นายคนเดียวเท่านั้น...ที่ทำให้ใจของฉันสงบได้แบบนี้...ชาร์ลส์

ภาพของความอ่อนหวานนั้นดูห่างไกลเสียจนเลือนราง หากไม่ว่าจะนานเท่าไร...เขาก็รู้ดีว่าความรู้สึกที่มีจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

เรื่องราววุ่นวายเริ่มขึ้นเมื่อเขาตกปากรับคำมาเป็นคนดูแลเด็กให้ครอบครัวแสนพิลึกนี่...คุณลูกๆน่ะทำให้วุ่นวายปวดสมอง แต่กลับเป็นคุณพ่อน่ะสิที่ทำให้เขาวุ่นวายหัวใจ!

นายไม่มีทางจะรู้...ว่าฉันจะยอมแลกอะไรบ้าง...เพียงเพื่อให้ได้นายกลับมา

เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำเงินสดใสคู่นั้น...เป็นภาพฝันงดงามที่เขารักหมดใจ

เปียโนโซนาต้าเพลงนี้เป็นเสียงดนตรีอันแสนเศร้าหากก็เจือด้วยความอ่อนหวาน...เหมือนกับความรักที่ใจของคนทั้งสองต่างพยายามจะไม่รับรู้ถึงมัน

เนื้อเพลงอนิเมะ+คำแปลจ้า