'เธอ' ทำให้หัวใจเขาหวั่นไหว รักแรกเห็นในความทรงจำที่อยากสานต่อสู่รักปัจจุบันที่เขารอคอย แม้จะต้องจู่โจมความอ่อนไหวเพื่อให้เธอยอมเปิดใจให้เขาสักครั้ง เขาก็อยากใช้หัวใจนำทางไป

เธอเปรียบเสมือนเรือล่องลอยในมหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาล เคว้งคว้าง โดดเดี่ยวและ...ไร้จุดหมาย

ทว่าเมื่อหวังจูลืมตา สถานที่ที่เธออยู่ไม่ใช่โลกปัจจุบัน แต่เป็นเมืองในอดีต เธออยู่ในหอนางโลมซือเซียน ย้อนเวลามาอยู่ในร่างนางคณิกาชั้นสูงอย่างจางหว่านถิง!

เธอรู้ตัวเสมอว่าเขาไม่ได้รักเธอสักนิด ที่เขาทำทุกวันนี้ ก็แค่รับผิดชอบร่วมกัน เธออยู่กับเขาเพราะรัก แต่เขา อยู่กับเธอเพื่อรับผิดชอบ

การแต่งงานสำหรับเขาคือ 'การแสดงความรับผิดชอบ' ซึ่งปราศจากความรัก ในขณะที่การแต่งงานสำหรับเธอมี 'ความรัก' เป็นที่ตั้ง แม้สุดท้ายเธอจะได้เพียงน้ำตาเป็นสิ่งตอบแทน

ถ้าหากเขารู้ว่าเนื้อแท้ข้างในคืออดีตภรรยาที่เขามึนตึงใส่ ไม่ใช่ลูกเลี้ยงสาวที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันหา สันธิลาอาจจะเลือกเดินหนีไปอีกหนก็ได้ และรินรตีคงจะรับความผิดหวังซ้ำสองไม่ไหว เพราะเธอรักเขามาก

แม้ว่าเขาจะมีชีวิตของตัวเองก็จริง แต่ต้องอยู่ในฐานะ ‘สามีไร้ตัวตน’ เพื่อทำลูกและเป็นสามีให้เธอ...แทนที่สามีตัวจริง

ถ้าเธอไม่มีเจ้าของ เขาคงตกหลุมรักเธอแทน แต่เพราะเธอเป็นคู่หมั้นของศัตรูคู่อาฆาต บาปนั้นจะคืนสนองที่เธอ

ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยววัยใส ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวถึง 6 ปีในขณะที่เขาไปเป็นซุป'ตาร์ในต่างแดนและ...เขาไม่เคยรู้ว่าตัวเองมีลูกชาย

เพราะพี่สาวเสียชีวิตและทิ้งลูกชายไว้ อ้อมดาวจึงต้องทำหน้าที่ดูแลหลานชายแทนพี่ และต้องอยู่ภายใต้อาณัติของพี่เขยอย่างเจ้าสัวหนุ่ม...พีรนาถ!!