“อยากให้บริษัทคุณรอด...” ดวงตากลมใสหากแน่วแน่ ปรายตามองผู้สูงวัย “ก็เอาลูกสาวมาต่อรองสิเผื่อจะสนุกด้วย" “ที่ผมมา ไม่ใช่มาเสนอข้อตกลงแบบนี้ แล้วผมไม่เอาลูกสาวผมมาเล่น” ชายสูงวัยพยายามกดอารมณ์ไว้

ถ้าจะเล่น ก็เล่นให้สุด เพราะหากหยุด คนคนนั้นจะกลายเป็นเหยื่อที่จะโดนเล่น! เพราะคุณหนูใหญ่ไม่ได้ดุแค่ตา หากการกระทำของเธอก็ดุไม่แพ้กัน...

เธอคือเมียแต่งที่แม่สามีไม่ปลื้ม ซ้ำยังนำหญิงอื่นมาทำร้ายจิตใจ เธอจึงขอใช้สิทธิ์จากเงาที่ซ้อนอยู่ เพื่อเล่นงานทุกคนที่เหยียบย่ำโดยเฉพาะแม่สามี กับผัวปากหนัก ปากบอกรักเมีย แต่เป็นลูกแหง่ให้แม่จูงจมูก

เมื่อหลายปีก่อน ‘ตะวัน’ เห็น ‘น้ำเหนือ’ แค่เพียงไกลๆ แต่แค่นั้นเขาก็รู้สึกประทับใจขึ้นมาในทันที แต่เมื่อได้มาพบกันอีกครั้ง  เด็กหนุ่มในวันนั้น กลับกลายมาเป็นศัตรูจนเขาอยากทำลาย ให้สาสมใจ...

จะเล่นตัวหรือว่าตัวถูกเล่นเลือกได้ที่ไหน... เมื่อหนุ่มหล่ออย่างนายแฮริกต้องการสะอย่าง สาวสวยก็ไม่อาจหลีกหนีไปจากสายตาที่ดึงดูดอย่างกับแม่เหล็กไปได้หรอก...

หากไม่มีเขาเราก็เหมือนตายทั้งเป็น ในเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นแสงสว่างให้ แล้วทำไมเราจะมอบร่างกายซึ่งเป็นสิ่งมีค่าสิ่งเดียวที่มี ให้กับคนที่เห็นคุณค่าเราไม่ได้...

เมื่อเสน่หาที่เคยมีไม่อาจมัดใจคนรักเก่า เสือร้ายตัวพ่อก็ต้องเล่นด้วยเหล่ เพื่อให้ได้สิ่งที่หอมหวานกลับมาสู้อ้อมกอดที่แสนเร้าร้อนของตนเองอีกครั้ง

เมื่อคำว่า ‘แพ้’ ที่กำลังคืบคลานเข้ามาหา ‘แรงรัก’ คือความความปรารถนาที่ให้ได้มาซึ่งผู้หญิงที่ต้องการ ‘เมื่อดอกฟ้าเต็มใจโน้มมาหา’ ชายหนุ่มธรรมดาอย่างภูผาหรือจะกล้าปฏิเสธ ...

อาชาชายหนุ่มที่หญิงสาวคนไหนเห็นเป็นต้องตกหลุมรักและยากที่หญิงสาวคนไหนจะปฏิเสธได้ยกเว้นธาริณีคนเดียวเท่านั้น ที่ไม่เคยเห็นเขาในสายตา จนต้องใช้แผนการเพื่อมัดตัวและใจของเธอเอาไว้...

ใครจะคิดว่าสาวสวยที่วิ่งตัดหน้ารถยนต์ของเขาคือพวกมิจฉาชีพ แต่เธอกับไม่เรียกร้องอะไร และวิ่งหายไปกับความมืด แต่แสงไฟที่กระทบส่องดวงหน้าที่กลบไว้ด้วยเครื่องสำอางอย่างดี ทำให้เขาจำติดตา และออกตามหาเธอ...

…ตะวันผู้ชายเพอร์เฟคและเพียบพร้อมไปทุกอย่าง ไม่คิดว่าผู้หญิงเมื่อสี่ปีก่อน กับความสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงครั้งเดียว เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้ง ทำให้เขาอยากเข้าหา แต่ใครจะคิดว่าที่แท้จริงเธอคือแม่ของลูก!

ชอบเขาแต่ปากแข็ง!ไม่มีใครขอให้เป็น ไม่มีใครขอให้รัก แต่ใจมันรักไปเอง แล้วแบบนี้ก็ต้องยอมให้หัวใจชักนำและทำตามความต้องการแล้ว...

โลแกนคือผู้ชายที่อิงฟ้าไม่อาจเอื้อม หากเธอคือสิ่งที่เขาตามหามาทั้งชีวิต… เพราะเงินเดิมพันหลักแสนทำให้อิงฟ้าลืมนึกถึงผลที่ตามมา เพียงแค่เขาหันมาสนทนา เธอก็เป็นฝ่ายชนะ แต่ใครจะคิด ว่าเขากัดเธอไม่ปล่อย

การที่ใครสักคนจะเดินเข้ามาในชีวิตของคนคนหนึ่งได้ ไม่ใช่เพราะเรื่องบังเอิญ หากแต่เป็นความปรารถนาที่อยู่ภายในใจ ซึ่งบางครั้งคนคนนั้นก็ไม่ต้องการเปิดเผย หากแต่แสดงออกด้วยการกระทำ

ทิวาหลังจากอกหัก เพราะแฟนสาวบอกเลิก เขาจึงทำตัวเสเพล ไม่เป็นโล้เป็นพายและสิงอยู่แต่ในร้านเหล้า จึงเป็นเหตุให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน เพราะในแต่ละคืนเขามักมีผู้หญิงติดมือกลับห้องมาด้วย

ภายใต้ใบหน้าที่เย็นชา และเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงของมาเฟียนักรัก แท้จริงคือหน้ากาก เพื่อเรียกร้องความสนใจ แม้ว่าจะด้วยวิธีการเห็นแก่ตัวก็ตาม....

‘รัฐนนท์’ หรือ ‘เกมบอย’ รุ่นน้องหน้าใส แต่กลับแบ่งหัวใจให้รุ่นพี่ ที่ไม่เห็นค่าของความรัก แล้วคนเฝ้าห่วงใยดูแลเป็นเงาตามตัว อย่าง ‘ชินโต’ จะได้สิทธิ์นั้นเมื่อไหร่ หากไม่รีบรุก

เพราะรักในอดีตทำให้ ‘ปาลิน’ ปิดกั้นตัวเองโดยไม่เผลอปล่อยใจให้ผู้ชายคนไหนอีก จนกระทั่งเธอได้เจอกับ ‘เขา’ คนที่เธอไม่เคยรู้จัก แต่เขากลับเข้ามาช่วยปกป้องเธอจากแฟนเก่า

แต่งงานไม่ได้เริ่มจากรัก แม้เราจะพยายามประคองแค่ไหน สุดท้ายก็พังไม่เป็นท่า เช่นนั้นถอยหลังเพื่อเริ่มใหม่ง่ายกว่า! เพราะหากอยากมีครอบครัวสมบูรณ์แบบ จงอยู่บนความเชื่อใจและซื่อสัตย์ต่อกัน

ทุกคนล้วนมีความผิดพลาด แต่จะมีใครสักกี่คนที่จะมองเห็นและช่วยทำให้ความผิดพลาดของอีคนให้กลับมาสมบูรณ์แบบอีกครั้ง อย่างที่ลัลน่าเลือกที่จะเข้ามาเติมเต็มให้อธิภัทรและหลานตัวน้อยได้มีในสิ่งที่ขาด...