anasiricantra

ชินแสทำนายว่า ‘ดวงชะตาฉิบหาย ครอบครัววิบัติ รีบมีทายาทก่อนสิ้นปี’ ต้าหลงเลยเอาชินแสมาเป็นเมียเพื่อล้างซวยฉิบหายของตัวเอง

หอบลูกในท้องจากลาผู้ชายคนนั้นนานถึงเจ็ดปี แต่ต้องกลับไปหาเขาเพราะลูกชายร้องขอพบเจอปะป๊าก่อนเข้ารับคีโม “หนูไม่เคยเห็นปะป๊าเลย หนูอยากเจอ อยากรู้ว่าปะป๊าใจดีไหม”

'หลี่ เฟิ่งหวง' นิสัยหยาบกร้าน พูดจาหยาบโลน ไร้มารยาท ถือดี กล้าทำในสิ่งต้องห้าม เหมือนม้าดีดกะโหลกก็ไม่ปาน ตั้งแต่รับหล่อนมา เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นไม่เว้นวัน หล่อนเหมือนดอกไม้ แต่เหมือนดอกตีนเป็ด

“อองตอง เราหย่ากันเถอะ วันที่สามสิบเดือนหน้าเราต่างคนต่างอยู่ดีกว่า เฮียสุดจะทนแล้วจริง ๆ กำราบม้าพยศยังดีกว่ากำราบเมียไร้สติอย่างเธอ”

เพราะการหย่าไม่ใช่เรื่องของเราสองคน แต่เป็นเรื่องของเราสามคนพ่อแม่ลูก

เขาขอหย่าเพราะเธอให้ลูกไม่ได้ และเขาขอรีเทิร์นเพราะเธอมีลูกแฝดของเขา

“ผมเลือกได้ด้วยเหรอครับ คนหนึ่งแม่คนหนึ่งเมีย ผมต้องเป็นคนยังไงถ้าต้องทิ้งใครคนใดคนหนึ่ง”

“น้ำขิง ภัทรกลับมาหาน้ำขิงแล้วนะ”

“หยุด ห้ามออกจากบ้านเด็ดขาด ถ้าออกแม้แต่ก้าวเดียวเฮียจะถือว่าเราสองคนขาดสะบั้น ไอ...ไอ ไอกลับมาหาเฮียเดี๋ยวนี้”

"เด็กคนนั้นตรงข้ามกับสาวที่เฮียชอบหมดเลยนะ หน้าตาหมวยจืดชืด ผมยาวมาก ใส่เสื้อมิดชิด ตัวเตี้ยอีกต่างหาก ขี้แยด้วย สเปกเฮียตรงไหน" นั่นสิสเปกเฮียช้างตรงไหน คงเพราะ....“กูชอบคนตาบอด ดูไม่วุ่นวายดี”

“หนูจะมีโอกาสอยู่ในหัวใจเฮียไหมคะ หรือต้องอยู่ในความลับอย่างนี้ต่อไป”

"我不喜欢你” “อยู่บนผืนแผ่นดินไทย มีเหล่ากงเป็นคนไทย ก็ควรพูดภาษาไทย ไม่ใช่แว้ด ๆ ภาษาจีนใส่เหล่ากงอย่างนี้ หรือว่าปากต้องการของแข็งคะ”

เธอ...อยากจากไปเพราะไม่เหลือใคร ส่วนเขา...อยากอยู่ต่อทั้งที่มีคนสาปส่งเมื่อหัวใจแตกสลายของคนสองคนพานพบกัน พวกเขาจะเยียวยากันและกัน หรือจะพากันหายไปตลอดกาล

ลุงใจร้าย อย่าดุหม่าม้าหนูนะ

‘หนูไม่มีพ่อจ๋าค่ะ แม่จ๋าบอกว่าพ่อจ๋าไปทำงาน ไปหาเงินเยอะ ๆ ตอนนี้พ่อจ๋ายังไม่กลับมาเลยค่ะ’

จมส์ที่เธอรู้จักหายไปนานถึงสิบสองปี กลับมาคราวนี้บอกว่ามีลูกมีภรรยาแล้ว