กานต์สิรี

เมื่อไม่มีวาสนาต่อกัน รักมากเพียงใดก็มิอาจเอื้อมคว้ามาครอบครอง

ถ้าไม่ได้แต่งงานกับเธอ เขาก็คงต้องตายอย่างแน่นอน ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ฟ้าส่งมาเพื่อเขา โดยมีสื่อแห่งการพบรักครั้งแรกเป็น...เอิ่ม...ไม้หน้าสาม

เพราะถูกเจ้าบ่าวเทงานแต่งงานสุดอลังการ ทำให้ดุจรดาต้องหนีช้ำกลับมาพักใจที่บ้านเกิด ใครจะคิดว่า การกลับมาครั้งนี้จะนำพาเธอมาพบกับความรักอีกครั้ง

สายใยคล้องรัก ร้อนนักดั่งใยเพลิง แผดเผากายใจจนแทบแดดิ้น

“ชอบเครื่องบินหรือเปล่า” “ก็...ชอบนะคะ มันดูมหัศจรรย์ดี เหล็กทั้งลำแต่ลอยบนฟ้าได้ทั้งที่ปีกก็ไม่ได้ขยับเหมือนนกสักหน่อย” “แล้ว...ชอบคนขับเครื่องบินไหม”

ขอเพียงมีเธออยู่เคียงข้าง ฉันพร้อมจะทำทุกอย่าง ไม่ว่าด้วยเล่ห์กลใด

ตำราบริหารไม่เคยบอกมาก่อนเลยว่า สิ่งที่จัดการแก้ไขได้ยากที่สุดไม่ใช่อุปสรรคภายนอก แต่เป็นอุปสรรคที่เกิดอยู่กลางหัวใจ ยิ่งดุด่า ว่ากล่าวเท่าไรก็ยิ่งเหมือนจะ...รักยังไงไม่รู้

พรจากพระจันทร์ หรือ กรรมลิขิตอันใด นำพาให้เดือนพิชาลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในร่างของหนึ่งจันทร์ เจ้าของร่างเดิมซึ่งเป็นคู่หมั้นของทัพพ์ตะวัน ชายหนุ่มผู้เป็นดั่งดวงตะวันนำชีวิตของเดือนพิชามาตลอด ความจริงที่

ยาหยีดอกนั้น ที่เธอรับมันจากมือเขาในวันวาน ประทับลงสู่อณูหัวใจมิรู้เลือน เมื่อกลับมาพบกันอีกครั้ง แม้จะอยากหนีห่างเท่าใด ก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน

พสธร วิสัญญีแพทย์สุดหล่อ ผู้ซึ่งเป็นความหวังตระกูล ถูกอาม่าสุดที่รัก วางแผนให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ขี้เหวี่ยงขี้วีนอย่างนวลดาว แน่นอนว่า พวกเขาทั้งคู่ ต่างก็ไม่ชอบขี้หน้ากันเลย

เขาคือคนที่ทำให้เธอ ต้องเบะปาก ส่ายหน้าให้กับความโง่...ผู้ชายที่ศรัทธาในรักจนน่าสงสาร โถเอ๊ย ธรรมศกรช่างไม่รู้ว่าบ้างเลย รักน่ะ ใครบอกเลิกก่อน คนนั้นชนะ

เวลาไม่สามารถทวงคืนได้ หัวใจก็เช่นกัน...เมื่อมอบมันกองแทบเท้าวัวแก่ผู้หล่อเหลาและแสนดีไปเสียแล้ว จะพบเจออุปสรรคขวากหนามอย่างไร ก็ยากเย็นนักที่จะทวงกลับคืน

ใครๆ ก็ว่าเธอเป็นได้แค่เงาจันทร์ในน้ำเน่า แต่สำหรับความรักแล้ว...หญิงสาวจะไม่ยอมเป็นแค่เงาจันทร์ไร้ค่าสำหรับเขา

หรือเธอจะเป็นรักครั้งท้าย ผู้ที่ฟ้าส่งมาปราบเสือร้ายอย่างเขา แล้วรักครั้งเก่าที่หวนกลับมาเล่า...วิสัญญีแพทย์หนุ่ม จะทำเช่นไรกันหนอ ?