buaburapha

แล้วไม่บอกแต่แรกว่าไม่ใช่ผู้หญิงตั้งแต่เกิด

“อย่าให้ผมรู้ว่าพี่รับงานนี้เพราะชอบเขาก็แล้วกัน” “กูไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”

กฎในการเป็นเด็กในสังกัดของเขา รักได้ หวงได้ แต่ไม่มีวันได้ครอบครอง

เขาทำคู่หมั้นตัวเองท้อง ทั้งๆ ที่กำลังจะถอนหมั้นกับเธอเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่แสนลั้นลา แต่เอิงท้อง! ฉิบหายแน่ๆ กู!

"ถอนหมั้นให้เฮียสิ แล้วเฮียจะหาผู้ชายคนใหม่มาแต่งงานกับเธอแทน“

ความรักที่หมวยเล็กได้รับเป็นเพียงลมปากของผู้ชายห่วยๆ คนนึง ก็รู้เอาไว้ว่าความรักของเธอที่มีต่อเขามันขาดสะบั้นมานานแล้ว และเยื่อใยบางๆ ก็หมดลงในวันที่เขามองว่าเธอไม่มีตัวตนกับที่นี่อีกต่อไป

ไอ้ฉิบหาย! กูปีนผิดห้อง!

เป็นเด็กของคุณเกื้อเขาว่ากินหรู อยู่สบาย จ่ายไม่อั้น ไม่จำกัดวงเงิน แต่ต้องเก็บเป็นความลับ ไม่แสดงตัว แค่นั้นก็ได้อยู่ยาว

ตามหึงหวงเขาเหมือนคนบ้า ตบตีจิกกัดผู้หญิงของเขาจนตัวเองน่าสมเพช แต่เขากลับบอกเธอว่า “ฉันไม่ใช่ผัวของผู้หญิงไร้ค่าแบบเธอ” ไอ้เวร! นอนด้วยกันทุกคืนแต่บอกไม่ใช่ผัว ใครจะเอาไปก็เชิญ! เธอพอแล้ว!

ไปกินข้าว ไปเที่ยว ไปรับไปส่ง ไปนอนด้วยกัน แต่ไปเป็นเพื่อน

ไม่มีวันไหนที่ผึ้งไม่มาหา ไม่ส่งข้าว ส่งน้ำ ร้อยพวงมาลัยสวยๆ มาให้ ไม่เคยเลย พี่เข้มไม่เคยเห็นความดีของผึ้งสักนิดเลย!

อย่าอินเกิน ตอนแยกย้ายจะได้ไม่มีปัญหา จบคือจบ

"เลิกแล้วกันไปเถอะค่ะ แค่ต่างคนต่างอยู่เหมือนเดิมแบบที่คุณต้องการ แล้วก็ไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ รัมไม่อิน"

หากเธอเป็นคนอ่อนแอและเอาตัวรอดไม่เก่งคงตกตายลงนรกไปนานแล้ว ไม่มายืนหายใจร่วมห้องกับเขาอย่างตอนนี้หรอก "กลิ่นเงินของพี่มันหอม ไม่ว่าพี่อยากให้นิดทำอะไรนิดจะทำให้ จะนอนกับพี่ จนกว่าพี่จะแต่งงาน"

ไอ้ที่ไม่ยอมก็ยอมทุกอย่าง ไอ้ที่ว่าไม่มีวันรัก ก็อาจรักปานจะขาดใจตายเลยก็ได้

วันที่เธอมีโอกาสได้เลือกอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ตาถั่วเลือกผู้ชายเฮงซวยอีกแล้ว! ผู้หล่อ โปรไฟล์ดี นิสัยฟ้าประทานเท่านั้นที่เธอคู่ควร! 

"การตะเกียกตะกายเข้าไปอยู่ในหัวใจของคุณมันยากเหลือเกินค่ะ พยายามจะเป็นคนที่คุณรัก ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าเรืองเป็นไม่ได้ ไม่มีวันได้เป็นผู้หญิงที่จะยืนเคียงข้างคุณอย่างสง่าผ่าเผยได้เลย"

ผมจำไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ก็หวังให้คุณไม่เรียกร้องอะไร

"ก็ชอบ แต่ไม่ได้ชอบมากขนาดนั้นว่ะ"

เพราะโดนยาแบบไม่รู้ตัว ตื่นขึ้นมาอีกทีก็มี 'เขา' นอนอยู่บนร่างกายภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน คนอย่าง 'มนสิชา' เจียมตัวอยู่เสมอ และเพราะมี 'ลูก' เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งแบบไม่คาดคิด ทุกอย่างจึงค่อยๆ เปลี่ยนไป