ยืนดมกาวบนดาวเนียลอง

"น้องเร็มเป็นเเฟนกับพี่นะ" "ไม่ "น้องเร็มดอกไม้ครับ" "ไม่เอา" "เฮ้อ ทีคนที่กูนั่งรอมาทั้งวัน เสือกไม่เเม้เเต่จะโผล่มาให้เห็นหน้า" "มึงเเม่งหวังสูงไปเร็ม อย่างพี่โซ่น่ะ หวังสูงไปจริงๆ"

"เฮ้ย! หลบไปดิ้ เเกะกะว่ะ" เสียงตะคอกพร้อมกับเเรงผลักทำให้ 'เงาจันทร์' เซไปกระเเทกกับ "มึ๊งงง ผัวคณะ!! โอ้ยหล่อดิดอกก อิจอ่าา" "มึง เหยียบ ตีน กู" "ขะ ขอโทษครับ"

"มึงเป็นอะไร จะบอกกูได้ยังเนี่ย" "บอกไม่ได้!! กูบอกไม่ได้😢"

พี่นี่ก็ยังเหมือนเดิมเลยนะ เปลี่ยนไปกี่ปีๆ ก็ไม่เคยจับผมทันซักครั้ง 😏

“น้องคนนั้นเเม่งโดนใจกูหว่ะ555" “กูเห็นชุดน้องเขาเเล้วกูนึกถึงซาหริ่ม555" “อื้อหือเพื่อนกู เล่นของเด็ดเข้าเเล้ววว"

"พวกมึงหายไปไหนกันมาเนี่ย พวกกูก็เดินหากันให้ทั่ว" "ก็ไอ้ห่าธารน้ำอะดิ เเม่งลากกูไปซุ้มเเพทย์กูจะไปส่องดูมๆนิเทศเเม่งก็ไม่ให้กูไป เซ็ง!" "ไหนสารภาพมาสิ ไปติดหมอคนไหนเข้าละมึง" "ไม่ เสือก" "โอ้ววว"

"มองหน้ากู? หาผัวหรอครับ?" "เออ! เป็นผัวให้กูได้ไหมละ!" "เเต่เป็นเมียกูต้องถึกต้อนทนนะ🙂" "เป็นผัวกูก็ต้องทนมือ ทนตีนเหมือนกัน😏"