- 64
- 63.69K
- 699
- 5.0 (1)
เธอกับเขาไม่ใช่คนรัก แต่ทันทีที่เขารักคนอื่น...คนที่เธอเกลียดที่สุด เขาคือคนทรยศ
เธอกับเขาไม่ใช่คนรัก แต่ทันทีที่เขารักคนอื่น...คนที่เธอเกลียดที่สุด เขาคือคนทรยศ
คนอื่นทะลุมิติผ่านรถหกล้อบ้าง กระจกวิเศษบ้าง แต่นักอ่านอย่างเธอกลับทะลุเข้ามาในนิยายเพราะหนังสือหล่นใส่หัว เฮ้อ! ไร้รักในชีวิตจริงก็ว่าแย่แล้ว อยู่ในนิยายรักแท้ๆ ก็ยังจะแห้วอีก

ความรักของไรเรืองและพศวีร์คลาดกันเสมอ ยามเขารัก หล่อนไร้รัก ยามเขากลัวความรัก หล่อนกลับต้องการเขาอย่างสุดหัวใจ ต่อให้รักมากแค่ไหน ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เรื่องราวความรักระหว่าง 2 เผ่าพันธุ์ เมื่อเธอคือเหยื่อ และเขา..คือผู้ล่า

ห้องวางนิยายชั่วคราวค่ะ
ความซวยคือสิ่งที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่จำความได้ คนอื่นถวายตัวแก่เทพอย่างราบรื่น แต่ของเธอ...เทพองค์นั้นถูกสังหารตรงหน้าในวันส่งตัว ส่วนฆาตกรก็ยื่นดาบมาจ่อคอเธอ

โจรลักพักตัวเธอคือเทพจากแดนอื่น...ที่ขาดความรับผิดชอบอย่างที่สุด! ปล่อยให้คนอื่นลักพาตัวเธอต่อได้อย่างไร
เทพของคนอื่นมารอรับถึงที่ แต่ท่านเทพของเธอดันเป็นจอมเก็บตัว ไม่เข้าวงสังคมเทพไม่พอ ยังไม่ยอมใช้ร่างมนุษย์เลยนับพันปี จนลืมวิธีเปลี่ยนร่างไปแล้ว เฮ้อ! จะให้เธอมีลูกกับภูเขาหรือไร

เกิดใหม่ไร้ปัญหา (จำใจ) รับปรึกษา (นอกเวลาราชการ)

เธอคิดว่า เข้าใจเขา แต่แท้จริงแล้ว เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด

เมื่อคนไม่เชื่อดวง ถูกคำทำนายพุ่งเข้าชนจนหงายหลัง สิ่งใดที่ทำได้เพื่อแก้ไขอนาคต ก็คงต้องลองดู

เมื่อเทวอสูรอย่างนางเลือกไม่ตกว่าจะอยู่ข้างเทพหรืออสูร ภาระกิจเฉพาะกิจสองอย่างจึงตกมาสู่มือนาง เพื่อตัดสินว่า เทพครึ่งๆกลางๆอย่างนาง ควรอยู่ฟากใด ก่อนสงครามจะอุบัติขึ้น

ขึ้นเรื่องไว้เฉยๆค่ะ ยังไม่ up เป็นเรื่องเป็นราว (ยังไม่ต้องเข้ามาอ่านนะคะ เพราะอาจจะเดือนสองเดือน upสักครั้ง ไว้สะสมได้เป็นเรื่องเป็นราว แล้วจะประกาศใหม่ค่ะ)

คนอื่นกลับชาติมาเกิดเพื่อแก้แค้น ส่วนเธอ...มีลูกให้ครบสามคนก่อน ค่อยว่ากัน!
เขางก บ้าน้องชาย หลงน้องสาว จนไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา อะไรๆก็พ่อแม่ อะไรๆก็น้องชายน้องสาว มีทางเดียวที่เธอจะกลายเป็นคนสำคัญของเขาบ้าง ไม่สิ! เธอไม่ได้อยากเป็นสักหน่อย นี่เธอคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย!

"ถ้าวาไม่ใช่น้องสาว แล้ววาเป็นอะไรของพี่ดินกันแน่คะ" "คู่หม้ันของญาติสนิท" "แล้วถ้าวันหนึ่งวาถูกพี่เชนถอนหมั้นล่ะคะ วาจะได้เป็นน้องสาวของพี่ดินหรือเปล่า" "...."


คำเตือน เรื่องนี้เขียนเล่นแก้เบื่อ(ของตัวเอง)โดยเฉพาะ ลงไว้ในคอม เพื่อจะได้ไม่หลงลืมไว้ในสมุดแล้วหาไม่เจอ (ตอนนี้ มีเกินยี่สิบเล่ม เล่มละสองสามหน้า) ถ้าใครจะอ่าน ต้องทำใจนะคะ คงใช้เวลานานมากกว่าจะจบ

ความสามารถพิเศษที่มากับความซวยอย่างที่สุด
