สมุลแว้ง

“ท่ามกลางเมฆหมอกสายฝน ผมต้องการเพียงคุณ” เวลาเลื่อนผ่านความหวังสมดั่งปรารถนา ดวงตาเฉยชาของหญิงสาวติณภพเลือกมองข้าม แล้วโอบกอดรั้งให้เธออยู่ข้างกาย “พราววรินทร์... ผมไม่อยากปล่อยให้คุณจากไป”