พ่อของหนูเป็นคนร้ายลักพาตัว (เบนเบนคนหล่อ)

เปรมปรีดาเชื่อว่าแม้ต้องเผชิญหน้ากับดนตร์ แต่เขาคงไม่ทำร้ายเธอ เธอขอเพียงแค่มีโอกาสได้อยู่ต่อจนถึงวันที่ลูกคลอดออกมาและได้เลี้ยงดูลูกต่อไป... เพียงเท่านี้เธอก็พอใจ -------------- ‘เปรมขอโทษ...แต่ตุ๊กตาหมีตัวนี้เป็นของลูกชายของเปรม คุณคืนตุ๊กตาให้แกเถอะนะคะ’ ‘คุกเข่าลงสิ’ ดนตร์สวนทันควันด้วยอารมณ์เคืองแค้น หากเขาไม่ได้คาดคิดว่าเปรมปรีดาจะไร้ศักดิ์ศรีถึงขนาดทำตามคำสั่ง ‘เธอนี่มันไร้ค่าจริงๆ แค่อยากได้ตุ๊กตา เธอก็ทำได้ทุกอย่าง’ ‘เปรมคุกเข่าขอโทษคุณ เพราะเปรมกับพี่ชายทำผิดกับคุณ ส่วนตุ๊กตาตัวนี้เป็นของลูกชายของเปรม คุณควรคืนมันให้แกค่ะ’ ดนตร์หน้าชา...เปรมปรีดากำลังบอกว่าเธอติดค้างเขา เธอจึงคุกเข่าขอโทษ ส่วนลูกชายของเธอ เขาเป็นฝ่ายติดค้างเจ้าตัวเปี๊ยกนี้อย่างนั้นเหรอ ‘ฮ่อก...ฮ่อก...’ ‘โอ๊ย!’ สิ้นเสียงขู่ของคนตัวจ้อย เจ้าตัวก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว คนตัวใหญ่ที่นั่งบนเก้าอี้สะดุ้งสุดตัว เขาร้องเสียงดัง ไม่รู้เป็นเพราะความเจ็บหรือตกใจ เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ------------------------- ‘อ้าปาก’ สิ้นเสียงห้าว พลันก็มีเสียงเล็กใสตามมาติดๆ ‘ง่ำ...’ กลิ่นข้าวต้มลอยมาพร้อมกับไอความร้อนเปรมปรีดาต้องลืมตามอง เห็นช้อนตักข้าวต้มมาจ่อถึงปากแล้ว ‘กิงเยยๆ’ เจ้าของดวงหน้าเล็กกลมชะโงกมาจนใกล้ ดวงตากลมจ้องมองมา พอเธอเลื่อนสายตาไปอีกด้าน พลันต้องพบกับดวงตาคมของผู้ใหญ่ตัวโตที่อยู่ในอาการเดียวกัน มือเรียวบางยกขึ้นเป็นเชิงห้าม แล้วบอกเสียงแผ่ว ‘ฉันกินเอง’ ไม่ไหวก็ต้องไหว...ใครจะกินได้ลงกันล่ะ ในขณะที่มีดวงตาสองคู่จ้องเขม็งจนตาแทบไม่กะพริบ นิยายชุด ลูกพีชแก้มกลม & เบนเบนคนหล่อ ประกอบด้วย 1. อุ้มรักเมียลับ (ลูกพีชแก้มกลม) 2. พ่อของหนูเป็นคนร้ายลักพาตัว (เบนเบนคนหล่อ)