องครักษ์ผู้นี้เป็นของข้าคุณหนูตระกูลลู่

"ข้าไม่อาจดึงสตรีสูงศักดิ์เช่นเจ้าลงมาเกลือกกลั้วข้าที่เป็นเพียงองครักษ์ผู้ต้อยต่ำได้" "ออกไปให้พ้นหน้าข้าบัดเดี๋ยวนี้! ไม่เช่นนั้นข้าจะให้ท่านพ่อจับเจ้าไปตัดหัวทิ้งซะ" คนเมายังคงพ่นคำขู่ต่อว่าต่อขานออกมาจากปากจิ้มลิ้มสีแดงสดอย่างไม่หยุดหย่อน ใครเล่าจะรู้ว่าใจนางตอนนี้แหลกเหลวไม่มีชิ้นดีแล้ว "หยุดเถอะนะคุณหนูท่านทำร้ายตัวเองเช่นนี้เพียงเพราะชายไม่มีสกุลรุนชาติเช่นข้าผู้ใดล่วงรู้จะหัวเราะเยาะท่านได้" "มันเรื่องของข้า อีกหน่อยเจ้าก็ออกจากจวนนี้ไปแล้วไยต้องสนใจสตรีที่บังคับให้เจ้านอนด้วยอย่างข้า! " "ข้าไม่อยากให้ท่านเป็นเช่นนี้... " เพราะข้าก็ปวดใจที่เป็นสาเหตุทำให้ท่านเจ็บปวดเสียใจเช่นนี้ ข้าอยากเข้าไปโอบกอดท่านปลอบประโลมท่านแต่ข้าไม่อาจทำเช่นนั้นได้... "ฐานะต่ำต้อยเช่นเจ้ามีสิทธิ์อันใดมาพูดเช่นนี้กับข้า! " ลู่หลินลุกขึ้นไปเอาเรื่องบุรุษตรงหน้าด้วยความไม่พอใจก่อนที่นางจะใช้ไหเหล้าในมือขว้างใส่บุรุษใจแข็งกระด้าง เพล้ง!!