ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

อีบุ๊กทั้งหมด

จำนวน 4,271 เรื่อง
  1. "พี่เป็นของเอมคนเดียวนะครับ" "พี่จะตักตวงจากเอมให้สมกับที่ต้องอั้นมานาน เอมจะยอมพี่ไหม" ภูวดลกระซิบเสียงทุ้มพร่า กดจูบลงบนหน้าผาก ก่อนฝากรอยรักไว้ที่ปลายจมูกรั้น แล้วเลื่อนลงมาคลอเคลียริมฝีปากบางอย่างอ้อยอิ่ง เมื่อความรักที่ซ่อนอยู่ในหัวใจมานานกว่ายี่สิบปี ได้รับอนุญาตให้แสดงออกอย่างเต็มที่ จากผู้ชายพูดน้อยที่แสดงความรักผ่านการกระทำ วันนี้พี่ดลพร้อมทั้งอ้อน ทั้งหวง ทั้งคลั่งรักชะเอมจนแทบไม่เหลือมาดประธานหนุ่มแห่ง บริษัท ภูมิพัฒน์ โฮลดิ้งส์ กรุ๊ป จำกัด แล้วค่ะ! "พี่ดลคะ... เอมขอให้ปีนี้พี่เจอคนที่รักพี่จริง ๆ นะคะ" ชะเอมยืนพนมมืออธิษฐานด้วยรอยยิ้มสดใสก่อนหันมายิ้มให้ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆโดยไม่รู้เลยว่า...คนที่เธอกำลังขอพรให้เจอความรัก กำลังแอบมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักทั้งหัวใจ

  2. โดนแฟนนอกใจ ฉันเลยประกาศต่อหน้าเพื่อนว่า ‘คืนนี้กูจะแรด!’ ตื่นเช้ามาอยู่ในห้องใครก็ไม่รู้ แถมข้างกายมีผู้ชายนอนคว่ำหน้า พร้อมซากถุงยางเกลื่อนพื้นตั้ง 3 ซอง! เขาจัดหนักขนาดนี้ต้องให้ทิปสักหน่อย ควักแบงก์ร้อยออกมาสองใบ พร้อมแปะโน้ตไว้ว่า ‘ขอบคุณสำหรับเมื่อคืน ทำถึงใจมากค่ะ’ ... ทิ้งทิปสองร้อยแล้วย่องหนี... คิดว่าจะจบแค่คืนเดียว ที่ไหนได้ ผู้ชายปริศนาในคืนนั้นดันกลายเป็นหนึ่งในคนใกล้ตัวซะงั้น ◡̈ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของธีม พะเอื่อน --------------------------- เรื่องนี้จะค่อยเป็นค่อยไป คนหนึ่งแอบชอบ คนหนึ่งไม่รู้ใจตัวเอง พฤติกรรมของตัวละครบางอย่างอาจมีความไม่น่ารัก ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล มีความคิดไม่สมเหตุสมผล และบางอย่างไม่สมจริงไปบ้าง เพราะงั้นพี่นักอ่านอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจกดซื้อนะคะ

  3. ใบชา ยอมแต่งงานกับ สิงห์ เฉิน พ่อหม้ายเมียตาย และเป็นป่าป๊าของน้องไจ๋ไจ๋ สิงห์ไม่ได้ใกล้ชิดผู้หญิงคนไหนมานานนับปี จนกระทั่งได้พบกับใบชา เขาบอกกับตัวเองว่า ไม่ได้รักใบชา แค่อยากได้ร่างกายของเธอเท่านั้น เมื่อแต่งงานเข้าไปอยู่ในบ้านตระกูลเฉิน ใบชารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เมียน้อย เพราะสิงห์ยังติดรูปเมียเก่าไว้เต็มบ้าน สิงห์มีทั้งเงิน และอำนาจจนคิดว่าควบคุมทุกอย่างได้ แต่กลับคุมเมียใหม่ของตัวเองไม่ได้ บทจะดื้อขึ้นมา มาเฟียเธอก็ยังไม่กลัว ……………………………………………. “เธอนอนที่ห้องไจ๋ไจ๋มาอาทิตย์นึงแล้วนะ” “ฉันอ่านนิทานให้ไจ๋ไจ๋ฟังแล้วเผลอหลับไปค่ะ” “ฉันไม่เชื่อ ปัญหาของเธอคืออะไร บอกฉันมา” “คุณอยากฟังจริงๆ เหรอ” แววตาของสิงห์ฉายแววใคร่รู้จนแทบเก็บอาการไม่อยู่ “คุณเรียกชื่อคุณพราว ตอนมีอะไรกับฉัน” “เรื่องแค่นี้เองเหรอ” นอกจากไม่สลด สายตาเขายังเย็นชาจนอีกฝ่ายหงุดหงิด “เรื่องแค่นี้? ถ้าฉันครางชื่อผู้ชายคนอื่นตอนอยู่กับคุณบ้าง คุณรับได้มั้ยคะ” “ถ้าเธอทำอย่างนั้นฉันฆ่าเธอแน่ และจะตามไปฆ่าไอ้ผู้ชายที่เธอครางชื่อมันด้วย” “เห็นมั้ยคะ คุณเองก็รับไม่ได้ รู้สึกว่าถูกหยามเกียรติใช่มั้ยล่ะคะ ฉันก็รับไม่ได้เหมือนกัน ฉันไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร ถ้าคุณยังลืมภรรยาเก่าไม่ได้ ฉันก็จะไม่นอนกับคุณค่ะ” “แต่เธอเป็นเมียฉัน” “ฉันมีสิทธิปฏิเสธค่ะ” เธอจ้องเขากลับอย่างเด็ดเดี่ยว สิงห์ดึงตัวเธอเข้าหา พยายามจะบดริมฝีปากของเธอ แต่ใบชาขัดขืนสุดชีวิต “ไม่ค่ะ!” “โอเค ไม่ก็ไม่ คิดว่าฉันแคร์เหรอ” เขาปล่อยตัวเธอ ทำเหมือนไม่แคร์ แต่ลึกๆ ในใจรู้สึกไม่มั่นคงเป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อเขาเริ่มควบคุมเธอไม่ได้ “ฉันรู้ว่าคุณไม่แคร์ คุณรวย คุณจะหาผู้หญิงมาปรนเปรอกี่คนก็ได้” “ฉันไม่ใช่ผู้ชายสำส่อน ฉัน...แต่กับเมียของตัวเองเท่านั้น” ริมฝีปากบางแยกออกอย่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะได้ยินประโยคนี้จากปากของสิงห์ เฉิน