หย่ารักเมียชัง

เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม... ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา ตัวอย่าง... "ทำไมทำอย่างนี้คะ ทำไมถึงไปรับลูกมาให้คนอื่นเลี้ยงแบบนี้" ว่าด้วยความใจเย็น เธอพยายามควบคุมสติของตัวเองให้ได้มากที่สุด เพราะตอนนี้รู้ดีว่าเขาไม่ต่างจากเชื้อเพลิง หากเธอโมโหทุกอย่างก็คงพัง "พิมไม่ใช่คนอื่น" เอ่ยเสียงเรียบเช่นกัน ทำให้ม่านมุกปรายสายตามองบุคคลที่สาม ที่ไร้มารยาทยืนฟังคนอื่นเขาคุยกัน "ทำไมจะไม่ใช่คนอื่น ไม่ใช่แม่ ไม่ใช่ญาติ ไม่ใช่คนรู้จักฉันเสียด้วยซ้ำ" เอ่ยออกมาด้วยน้ำโห ตอนนี้ลูกไม่อยู่ เธอไม่จำเป็นต้องใจเย็น "อย่าลืมว่าปุยเมฆก็ลูกฉัน และนั่นก็พิม...ผู้หญิงที่ฉันจะแต่งงานด้วย" "ฮะ..." เธอไม่อยากจะเชื่อหู เขาพูดมันออกมาทั้ง ๆ ที่ยังไม่หย่ากับเธอเสียด้วยซ้ำ... ---------- หมายเหตุ: ไม่มีนอกกายนอกใจ มีตอนพิเศษ