ใครว่าจะไม่ร้าย

โอชา คบกันแฟนมาสี่ปีกว่า สุดท้ายเธอขอเลิกเพราะมีคนอื่น มินตรา แอบชอบเจ้านายมาสองปี และดูเหมือนเขาจะมีใจ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน คนสองคนเคยรู้จักกันเมื่อสองปีก่อน แล้วโคจรมาเจอกันอีกครั้งในช่วงเวลาที่ต่างฝ่ายต่างพบกับปัญหา เขาช่วยให้เธออยู่รอด...ส่วนเธอช่วยให้เขาได้พบรักครั้งใหม่... ------------------------------------- "คุณไม่ต้องกลัวฉันจะจับ ฉันแค่อยากใช้สิ่งที่มีแลกเงิน เงินจำนวนมาก ถ้าคิดว่าฉันจะให้ไม่คุ้ม คุณก็ขยี้ได้ตามสบายเลย นะคุณชาขานะ นะ นะ" "บอกว่าไม่" ทันทีที่เขาปล่อยมือ ร่างเล็กร่วงแหมะลงไปกองบนพื้น "โอเค ไม่ก็ไม่" พูดจบก็ลุกเดินเซไปเซไปมา แต่ยังสามารถพาตัวเองไปถึงประตูได้ "ถ้าคุณไม่สน ฉันไปหาคนอื่นก็ได้" โอชาทั้งกำมือแน่น ทั้งกัดฟัน ข่มอารมณ์หลายหลากเอาไว้ "ตามใจ" ขยับเท้าก้าวยาว ๆ เข้าห้องนอนตัวเองไปพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง มินตราเองก็ออกจากห้องไปเหมือนกัน ผ่านไปสิบห้านาที เป็นฝ่ายโอชาที่ทนต่อความรู้สึกผิดไม่ไหว ดึงประตูห้องนอนออกแรงแล้วก้าวออกมา เดินเร็ว ๆ ไปยังประตูใหญ่ เปิดออกไป ตั้งใจจะตามหาคนเมาที่ไม่รู้ว่าเตลิดไปไกลหรือยัง ทว่าพอมาถึงหน้าลิฟต์ตัวหลักของตึกเขาถึงกับชะงักกึก สายตามองตรงไปยังหญิงสาวร่างเล็กที่นั่งหลับตาพับขาเป็นท่าตัวเอ็มบนพื้น สองแขนกอดกระถางต้นสาวน้อยประแป้งปากก็พึมพำ "ชาขาาา ชาขาาา ชาขาาา" ชายหนุ่มกลอกตาขึ้นมองเพดานอย่างอ่อนใจ นั่งท่านั้นมาเกือบยี่สิบนาทีมันก็สมควรชาขาไหมเล่า! สภาพพพ!