ถนนสายเก่าเรา (เคย) รักกัน

ถนนสายนั้น...ทอดยาวเกือบร้อยกิโลเมตรจากอำเภอชายขอบสู่ตัวจังหวัด เขาและเธออาศัยรถบัสสีเขียวเข้ามาเรียนหนังสือในเมืองและกลับบ้านทุกเย็นวันศุกร์ มุ่งมั่นตั้งใจศึกษาเพื่อให้มีอนาคตที่ดี วันเวลาผันผ่าน…ในที่สุดความมุมานะพยายามก็บังเกิดผล เรียนจบ มีหน้าที่การงานมั่นคง แต่งงานสร้างครอบครัวร่วมกัน เส้นทางชีวิตคล้ายโรยด้วยกลีบกุหลาบ คีรินทร์มุ่งมั่น ทุ่มเท เสียสละอุทิศตนเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุขแก่ประชาชนเต็มกำลังความสามารถ ทว่า...กลับต้องแลกมาด้วยเวลาของครอบครัวที่ลดลง เส้นทางชีวิตเริ่มห่างกันทีละน้อย กว่าจะรู้ตัว...พอหันกลับไปก็ไม่เหลือใครแล้ว