เลิกเป็นเพื่อน แล้วเรามาคบกันดีไหม

แม่น้ำเจ้าพระยาเบื้องล่างสะท้อนแสงไฟเมืองแบบพลิ้วไหว เหมยอิมนั่งมองออกไปนิ่ง ๆ มือวางบนตัก ไม่พูดอะไร มาสุหันมามองเธอเงียบ ๆ แล้วเอ่ยขึ้น "วิวสวยนะ แต่ยังไม่เท่าแกเลย" เหมยอิมหันมาขมวดคิ้ว แล้วหลุดหัวเราะ "พูดแต่แบบนี้ ไม่เขินบ้างรึไง?" "เขินดิ" เขาหัวเราะเบา ๆ "แต่พูดไปแล้วก็หายเขิน" เธอส่ายหน้า ก่อนหันไปมองทิวแสงของสะพานที่ทอดยาวเบื้องล่างอีกครั้ง "ขออะไรได้ปะ?" เขาถามเสียงเบาลงกว่าครั้งไหน ๆ "ขออะไร" เหมยอิมถามกลับ โดยยังคงมองออกไปนอกกระเช้า ไม่ยอมหันมาสบตาเขา "ครั้งนี้ฉันจริงจังมากนะ เลิกเป็นเพื่อน แล้วมาคบกันแบบแฟนเถอะ"