ว่าด้วยวิธีเอาตัวรอดในอ้อมกอดของทรราช

สำหรับจ้าว‍หลี่‍เสียน ใต้หล้านี้ไม่มีสิ่งใดที่เขาครอบครองไม่ได้ สิ่งใดที่ต้องการ สิ่งนั้นมากองอยู่แทบเท้า ทว่าได้ครอบครองทุกอย่างแล้วจะมีประโยชน์อันใด หากต้องสูญเสียสตรีอันเป็นที่รักไปตลอดกาล จ้าว‍หลี่‍เสียนยอมเสียแผ่นดินไม่ยอมเสียภรรยา แผ่นดินกว้างใหญ่ อำนาจล้นฟ้า เกียรติยศเงินตราล้วนสู้นางไม่ได้ วันที่ยี่สิบเดือนหนึ่ง รัชศกเหยียนคังปีที่สิบเอ็ด ตำหนักคุนหนิงถูกเพลิงแผดเผาไหม้เป็นจุณ ฮ่องเต้สิ้นพระชนม์อยู่ด้านในพร้อมกับพระศพของเยี่ยฮองเฮา เมื่อร่างสลายกลายเป็นธุลี สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงคำกล่าวขาน ‘ทรราชจ้าว‍หลี่‍เสียนมิได้ไร้หัวใจอย่างที่ผู้คนประณาม’ ครั้นคืนวันเปลี่ยนผัน สายธาราแห่งโชคชะตาย้อนกลับ สิ่งใดสูญเสียแล้วก็เสียไป หากทว่าภรรยาคนนี้...จ้าว‍หลี่‍เสียนจักไม่ยอมสูญเสียนางเป็นครั้งที่สอง หากมันผู้ใดริอ่านยื่นมือสกปรกมาแตะต้องนาง เขาจะคิดบัญชีทบต้นทบดอก ส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันผู้นั้นด้วยตัวเอง