ปีศาจงูเกี้ยวรัก

"หัวใจเรา...บางครั้งก็ไม่เชื่อฟัง แม้สุดท้ายจะต้องเจ็บเพราะรัก แต่อย่างน้อยครั้งหนึ่งก็เคย 'ได้รัก' และ 'ถูกรัก' นะเจ้าคะ" ตำนานรักบทใหม่ของปีศาจงูและบัณฑิตหนุ่มว่าที่จอหงวน พวกเขาจะรักกันได้อย่างไร จะสามารถครองรักอยู่ด้วยกันได้หรือไม่ หรือสุดท้ายรักนี้จะต้องจบลงด้วยความผิดหวังเหมือนที่บรรพบุรุษเคยพบเจอ! -------------------------- [ตัวอย่าง] "ท่าน...เคยอ่านหรือไม่เจ้าคะ" ไป๋อิ๋งถามเขาเสียงเบาเมื่อเห็นหน้าปกของหนังสือที่ชายหนุ่มถืออยู่ ตำนานรักนางพญางูขาว "อืม ก็เคยได้ยินอยู่บ้าง เป็นเรื่องราวความรักของปีศาจงูกับบัณฑิตหนุ่มผู้หนึ่ง..." "ท่านว่าการที่พวกเขาถูกพรากจากไม่ให้อยู่ด้วยกัน นั่นนับเป็นการกระทำที่ไร้คุณธรรมและไม่ยุติธรรมต่อคนสองคนที่รักกันหรือไม่เจ้าคะ" "ไม่ใช่คนสองคน แต่เป็นคนและปีศาจ" หานจิ่นอวี่แก้คำพูดนางใหม่ให้ถูกต้อง "...เจ้าค่ะ" หานจิ่นอวี่เหม่อมองหน้าปกอยู่นานและในที่สุดก็ตอบออกมา "ตำนานนี้มีมานานมากแล้วตั้งแต่ข้ายังไม่เกิด ถูกดัดแปลงใหม่ก็หลายครั้งจนไม่รู้แน่ชัดว่าต้นฉบับแท้จริงเป็นอย่างไร บ้างก็ว่านางปีศาจงูตนนั้นตั้งท้องลูกของบัณฑิตหนุ่ม พวกเขาถูกหลวงจีนผู้ต้องการผดุงคุณธรรมเข้าขัดขวาง เนื้อเรื่องล้วนอยู่ที่คำบอกเล่าของคนโบราณจากรุ่นสู่รุ่นและปลายพู่กันของคนเขียนเท่านั้น หรือบางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องเท็จที่ถูกปรุงแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น หาใช่เรื่องจริงไม่" "แล้วหากมันเป็นเรื่องจริง หากนางพญางูขาวตนนั้นรักบัณฑิตผู้นั้นจากใจจริงแต่เป็นฝ่ายถูกรังแก ท่านว่าแท้จริงเป็นมนุษย์หรือปีศาจกันแน่เจ้าคะที่น่ากลัว" "....." "มนุษย์มีทั้งดีชั่ว ปีศาจเองก็เช่นกัน หากปีศาจงูตนนั้นเป็นปีศาจที่ดี แล้วการที่นางถูกตีตราว่าเป็นปีศาจย่อมสมควรตายเช่นนั้นผู้ใดกันที่เป็นคนกำหนดว่าโลกนี้มีแต่มนุษย์และสรรพสัตว์เท่านั้นที่มีสิทธิ์มีชีวิตอยู่ได้" หานจิ่นอวี่นิ่งอึ้งไป เขาไม่คิดว่าไป๋อิ๋งจะจริงจังกับการพูดคุยเรื่องนี้ถึงเพียงนี้ "เจ้า...รู้สึกสงสารนางพญางูขาวตนนั้นขึ้นมาหรือ" "...เจ้าค่ะ" ไป๋อิ๋งที่เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอแสดงความรู้สึกมากเกินไปจึงพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติ "ที่เจ้ากล่าวมาก็มีเหตุผล" "เจ้าคะ?" "ดูท่าแล้ว ผู้ถูกกระทำในตำนานนี้คงเป็นพวกเขาทั้งสองจริงๆ ทั้งนางพญางูขาวและบัณฑิตผู้นั้น หากพวกเขารักกันจริงและไม่ได้ทำให้ผู้ใดต้องเดือดร้อน เช่นนั้นผู้คนก็ไม่ควรยื่นมือเข้าไปวุ่นวาย" "....." "หากข้ามีเวลา..." "....." "หลังสอบเสร็จแล้ว..." "....." "ข้าจะลองเขียนนวนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาเสียใหม่" "อย่างไรหรือเจ้าคะ" นางถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "เขียนตำนานบทใหม่ที่ว่าด้วยความยินยอมของทุกฝ่าย ไม่ว่าจะมนุษย์หรือปีศาจ ให้พวกเขาสามารถรักกันได้ ให้ปีศาจงูได้ครองรักกับบัณฑิตหนุ่มที่สอบติดและได้ทำงานรับใช้บ้านเมือง ไม่ต้องเป็นที่ครหาว่าหลงใหลหรือถูกปีศาจครอบงำจนเสียการเสียงานหรือเสียอนาคตอีก เจ้าว่าดีหรือไม่" "ดียิ่งเจ้าค่ะ! เช่นนั้นให้ข้าช่วยเขียนด้วยนะเจ้าคะ" หานจิ่นอวี่เองก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดไป๋อิ๋งจึงมีท่าทางดีใจมากถึงเพียงนี้ แต่รอยยิ้มกว้างและนัยน์ตาเปล่งประกายด้วยความสุขของนางทำให้เขาอยากจะเอ่ยเอาใจยิ่งกว่าเดิมด้วยการรับปากว่า... "ได้ เราจะเขียนตำนานบทใหม่นี้ด้วยกัน" หานจิ่นอวี่เริ่มเปิดใจให้นางมากขึ้นเรื่อยๆ และทั้งสองไม่รู้เลยว่าท่ามกลางความสุขที่เกิดขึ้นนี้ พวกเขากำลังจะได้เผชิญหน้ากับความจริงบางอย่างที่รอวันเปิดเผย และมันอาจต้องแลกมาด้วย..หัวใจทั้งดวง ------------------------ สวัสดีค่ะ นักอ่านที่น่ารักทุกคน! ไป๋กั่ว ขอฝากผลงานการเขียน นิยายเรื่องที่แปด ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกๆ คนอีกครั้งนะคะ ช่วยเอ็นดู พี่หานจิ่นอวี่ กับ น้องไป๋อิ๋ง ของไรต์หน่อยน้าา ปีศาจงูเกี้ยวรัก เป็นนิยายรักโรแมนติกซึ้งกินใจระหว่างบัณฑิตหนุ่มคงแก่เรียนและปีศาจงูขาวแสนน่ารักที่ต้องการพิสูจน์ว่าคนกับปีศาจจะสามารถครองรักกันได้หรือไม่ แม้หานจิ่นอวี่จะชอบทำท่าทีเย็นชาและห่างเหิน พูดน้อยและใจแข็ง ทว่านั่นกลับทำให้ไป๋อิ๋งรู้สึกท้าทายและอยากเอาชนะใจเขามากยิ่งขึ้น ไม่ว่าที่ผ่านมาบรรพบุรุษของพวกเราจะเป็นอย่างไร วันนี้นางจะลบคำสบประมาท แก้ตำนานนางพญางูขาวที่เลื่องชื่อ ปีศาจผู้ผิดหวังในความรักจะไม่มีอีกต่อไป เพราะนางนี่แหละจะเป็นผู้เขียนตำนานบทใหม่ให้บัณฑิตผู้นั้นรักกับปีศาจงูให้จงได้เลย! หวังว่าทุกคนจะสนุกและมีความสุขไปกับจินตนาการที่ไป๋กั่วได้ถ่ายทอดออกมาผ่านตัวอักษรและเรื่องราวของพวกเขาเหล่านี้นะคะ ทั้งเนื้อเรื่อง บุคคล และสถานที่ ล้วนสร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ในยุคใดเป็นพิเศษ มีประเทศจีนและวัฒนธรรมจีนเป็นแรงบันดาลใจ ไป๋กั่วใช้เวลาว่างจากงานประจำและการเลี้ยงลูกมาสร้างสรรค์ผลงานอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ ขอให้ทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้ นักเขียนแม่ลูกอ่อน คนนี้ด้วยนะคะ ถ้าทุกคนพร้อมแล้ว เราไปอ่านนิยายเรื่องนี้ไปพร้อมๆ กันเลยค่ะ!