บุญผลาพาใจรัก

"พี่ปลาย หนูขอโทษ" เพียงคำว่าขอโทษสั้นๆ ที่น้องพูดออกมา จากที่เมินเฉยหางตาของคนตัวสูงก็ปรายตามองใบหน้าขี้ริ้วชั่วขณะ แต่ก็เลือกจะเมินเธอต่อ "จะให้หนูทำยังไง พี่ถึงจะหายโกรธ" "หึ อยากให้ฉันหายโกรธเหรอ" ในหัวคิดคำพูดบางอย่างออก มุมปากเผยยิ้มเยาะ ยอมหันมามองหน้าน้องชัดๆ "อือ หนูอยากให้พี่ใจดีกับหนู" เด็กสาวพูดด้วยแววตาใสซื่อ พี่ไม่ต้องชอบเธอก็ได้ ขอแค่ไม่ใจร้ายกับเธอก็พอ น้องขอแค่เท่านั้น คงไม่มากไปใช่ไหม "ไปให้พ้นหน้าฉันสิ กลับไปยังที่ที่เธอมา เห็นแล้วมันรำคาญลูกตา!" คำพูดราบเรียบแต่เกี่ยวใจบางของสาวน้อยให้เจ็บปวดได้มากโข สิ้นคำพูดจากพี่ชายใจร้าย รถสองแถวก็มาพอดี เขาเดินนำขึ้นไปก่อน โดยไม่เหลียวมองน้องที่ยืนน้ำตาคลอเบ้าอยู่คนเดียว แล้วหนูจะไปไหนได้ แม่ก็ผลักไสหนูมาอยู่ที่นี่ ไหนจะไม่รู้จักใคร มีแค่ยายและน้าปลาที่บอกให้หนูอยู่ใกล้พี่เอาไว้ แต่ไหนเป็นพี่เสียเองที่ไล่หนูกัน สาวน้อยคิดในใจ พลางก้มหน้ามองมือที่เต็มไปด้วยแผลถลอกด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ******** คำโปรย เมื่อพ่อและแม่แยกทางกัน ลูกกวาด (กนกวรรณ) จึงถูกส่งให้มาอยู่กับยายที่ จ.บุรีรัมย์ และที่นี่เอง ทำให้เธอได้พบกับ พี่ปลาย (ปฐพี) พี่ชายข้างบ้านหน้าหล่อ แต่ใจร้ายผิดกับหน้าตาสุดๆ รู้ทั้งรู้ว่าพี่ไม่ชอบหน้า รู้ทั้งรู้ว่าพี่รำคาญ แต่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ทั้งแปลกที่ และแปลกคน นอกจากยาย เธอก็มีเขาเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ความผูกพันแบบจำเป็นก่อให้เกิดความ(แอบ)รัก ลูกกวาดพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พี่ใจดีกับเธอ แต่สุดท้าย สาวน้อยก็ได้รู้ว่าเธอกับพี่นั้น บุญผลาบ่สมกัน ต่อให้พยายามมากเท่าไร เธอก็ไม่มีทาง...มีวาสนาได้ลงเอยกับพี่จริงๆ ********* -พระเอกปากแข็ง ฟอร์มจัด ส่วนน้องก็ใส่ซื่อ แต่ก็มีมุมแข็งแกร่ง -แนวโรแมนติกดราม่า ถ่ายทอดความสัมพันธ์ของพระนางอย่างค่อยเป็นค่อยไปค่ะ -แนวแอบรัก พระนางผูกพันกันแต่เด็ก -มีภาษาอีสานมาด้วยเล็กน้อย (มีแปลให้ค่ะ) -จบดีค่ะ