พรานดง

“ไม่นะอัสดง ปล่อยนะ!” เธอพยายามดันแผงอกเขาออกไป แต่ไม่เป็นผล “ปล่อยให้เธอไปแต่งงานกับไอ้หน้าไหนก็ไม่รู้น่ะเหรอ ฝันไปเถอะ!” สิ้นเสียงคำรามใบหน้าคมสันของอัสดงก็โน้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากนุ่มหยุ่นของกรรภิรมย์อย่างบ้าคลั่ง จูบนี้ไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหา คิดถึง และต้องการลงโทษ จูบที่หมายจะฝากร่องรอยความเป็นเจ้าของให้ประทับลงไปในทุกอณูเนื้อของเธอ ....อื้อหือ ดุเดือดดดด