หลงควาญอินทร์

เมื่อคุณหนูเมืองกรุงต้องมาเลี้ยงช้างที่สุรินทร์ เรื่องวุ่นๆ จึงบังเกิด ……………………………………….. เรื่องย่อ : งานศพของตาแสงทำให้มินตราได้กลับมาสุรินทร์อีกครั้ง การกลับมาในครั้งนี้ทำให้เธอได้พบกับอินทร์ เพื่อนสมัยเด็กที่เธอแอบชอบ เรื่องวุ่นๆ ทั้งกับคนและช้างจึงเกิดขึ้น มินตราได้รับภารกิจดูแลช้างต่อจากคุณตา โดยมีเงื่อนไขว่าหากต้องการขาย….ต้องเป็นอินทร์เท่านั้น…อินทร์เนี่ยนะ!? เขาปล่อยหมาในปากมากัดเธอทุกวี่ทุกวัน จะไปขายช้างให้เขาได้ยังไงล่ะตา!! ……………………………………….. “จะทุ่มหนึ่งแล้ว อินทร์คงไม่มาแล้วมั้ง น่าจะขอไลน์ไว้จะได้ติดต่อสะดวก” มินตราพูดกับตัวเองระหว่างที่หาเสื้อผ้าใส่ เธอนุ่งกระโจมอกเดินไปเดินมาในบ้านอย่างสบายใจเพราะอยู่คนเดียว จังหวะที่กำลังจะเดินไปล็อกประตูบ้าน ใจหล่นลงไปตาตุ่มเมื่อเห็นชายหนุ่มใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นยืนเงียบๆ ในมุมมืดอยู่หน้าบ้าน “อุ้ย ตกใจหมด!” มินตราเอามือทาบอก หัวใจเต้นแรงเหมือนจะทะลักออกมาเสียให้ได้ “ทำไมไม่เปิดไฟหน้าบ้านกับไฟคอกช้างล่ะ” อินทร์พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติเพราะเจ้าของบ้านนุ่งกระโจมอกมาต้อนรับ “ฉันลืม มองอะไร” “มองคนแต่งตัวมาอ่อยผู้ชาย” “นี่! ฉันเหลืออดกับปากเสียๆ ของนายแล้วนะ!” มินตราไม่คิดว่าการนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวจะเป็นเรื่องน่าเกลียด มันเซฟมากกว่าการใส่บิกินี่เสียอีก “อย่าขยับแรงสิ เดี๋ยวมันก็หลุดหรอก” อินทร์เห็นปมผ้าขนหนูค่อยๆ คลายออกจึงดันคนโป๊เข้าไปในบ้าน ก่อนจะปิดประตูใส่ เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก แม้จะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาเป็นผู้ชาย ไม่รู้จักระวังตัวเองแบบนี้เดี๋ยวก็อดใจไม่ไหวกันพอดี