คนที่ตรงกับใจ

“...เธอสนใจมาเป็นเด็กเลี้ยงของฉันไหม ฉันให้เดือนละแสน” “ระหว่างเรามันมีอะไรมากกว่าการที่ฟ่อนเป็นเด็กเลี้ยงของคุณไผ่เหรอคะ?” “มี! มีสิ เพราะผมรู้สึกกับฟ่อนมากไปกว่านั้นไง” ธนินตะโกนออกมาแทบไม่คิด น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าวและจริงใจจนมิราสะอึก มิราเบิกตากว้าง นิ่งงันอยู่ตรงนั้นเหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้ “อย่าบอกนะคะว่าคุณกำลังตกหลุมรักเด็กเลี้ยงอย่างฟ่อน?” มิราเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแข็งแต่สั่นไหว ดวงตาคมสวยที่เคยนิ่งมั่นในตัวเอง ตอนนี้กลับสั่นระริกเพราะความรู้สึกที่เธอพยายามปิดไว้มาตลอด ถูกกระชากเปิดออกอย่างไม่มีชิ้นดี ธนินไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงมองหน้าเธอก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ “ใช่” เสียงนั้นแผ่วลงแต่หนักแน่น “ผมรักฟ่อน ทั้งที่รู้ว่าเราสองคนควรเป็นแค่คนที่ทำข้อตกลงกัน ทั้งที่รู้ว่าผมไม่มีสิทธิ์จะรู้สึก แต่ผมก็รู้สึกไปแล้ว” มิรากัดริมฝีปากแน่น “มันไม่ควรเป็นแบบนี้เลย...”