บุปผาช้ำรัก

สตรีอย่างนาง..ผู้ไม่เคยมีดีอะไรเลยในสายตาของเขา ...นางเป็นเพียงสินค้าชิ้นหนึ่ง รอวันที่เขาเบื่อหน่ายแล้วจึงจะได้ซึ่งอิสรภาพ แต่เพราะหัวใจที่บอบบางอ่อนไหว ทำให้หลงรักบุรุษใจร้ายลงไปโดยไม่อาจหักห้ามใจได้ อิงหยาได้แต่กล่าวโทษตนเองที่ช่างใจบาง นางไม่ควรรักบุรุษที่ย่ำยีและทำร้ายจิตใจนางด้วยแรงแค้น นางเป็นเพียงการแก้แค้นของเขาเท่านั้น นางไม่มีดีอะไรให้เขารัก เมื่อนางเลวร้ายในสายตาของเขาไปแล้วตั้งแต่ต้น เขาเป็นบุรุษแรกสำหรับกายและใจของนาง เขาคือความผูกพันที่ลึกซึ้ง แต่....นางคงเป็นเพียงสายลมที่ผ่านมาต้องใจกายของเขาเท่านั้น