คุณใหญ่ของนับดาว (1982)

แต่งงานกับสามีผู้แสนเย็นชาได้ปีเศษ ฟังเขาพูดเป็นอยู่แค่คำเดียว “เงินพอใช้หรือเปล่า ฉันให้เพิ่มนะ เผื่ออยากซื้ออะไร” ————— อำเภอหัวหิน ปีพุทธศักราช ๒๕๒๕ (ค.ศ. 1982) เพราะข่าวลืออื้อฉาวอันเกิดจากคนพาล ทำให้ ‘นับดาว’ หญิงสาวผู้เป็นแก้วตาดวงใจของปู่กับย่าผู้ทรงศักดิ์ ต้องเข้าพิธีแต่งงานกับ ‘ปรมะ’ ชายหนุ่มรูปงามแสนเพียบพร้อม ซึ่งอายุห่างกับเธอถึงเจ็ดปี อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้ ชีวิตแต่งงานอาจไม่ขมเกินไป หากคุณใหญ่ของนับดาวจะหมางเมินเย็นชาน้อยลงบ้าง แต่จนแล้วจนรอด เวลาผ่านไปปีเศษ ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม บทสนทนาเดิม บนโต๊ะอาหารตัวเดิม ในบ้านไม้สีครีมเขียวหลังเดิม… คุณใหญ่คนเดิมที่ไม่มีหัวใจให้เธอ และเธอผู้ที่ยังแอบรักเขาข้างเดียวมิเสื่อมคลาย ————— “เมื่อกี้ที่เธอมองฉัน เธอคิดอะไรอยู่” “…” “ตลอดเวลาที่เราแต่งงานกันมา ฉันเห็นเธอชอบมองฉันด้วยสายตาแบบนี้บ่อย ๆ” “สายตาแบบไหนเหรอคะ” เธอถามเสียงเบา “ก็สายตาเหม่อ ๆ บางครั้งก็ดูซึมนิดหน่อย” “คงเพราะหนูเล็กเอาแต่คิดว่า… จะทำยังไงให้ได้จูบคุณใหญ่น่ะค่ะ” นับดาวเฉลยออกมาช้า ๆ กลอกสายตาหม่นแสงมองคุณใหญ่คนที่เธออยากจูบเหลือเกินเสมอมา ริมฝีปากสีชมพูคลี่ยิ้มบาง “อย่างน้อยถ้าได้จูบคุณใหญ่สักครั้งในชาตินี้ก็น่าจะดี หนูเล็กคิดอะไรแบบนั้น”