ใต้ตรวนบุปผา《锁花》

** เล่มเดียวจบ ** วสันต์ฤดู บุตรสาวคนที่สามผู้ถูกลืมแห่งจวนโหวถูกเรียกตัวกลับมายังเมืองหลวง บิดาจอมโลภเห็นนางเป็นเพียงเครื่องบรรณาการแด่ผู้สูงศักดิ์ คนภายนอกเห็นนางเป็นสตรีบอบบาง อ่อนต่อโลก และน่าสงสาร คงมีแค่เขากระมังที่เห็นนางฆ่าคนได้ด้วยรอยยิ้มหวานปานบุปผา โลหิตข้นหนืดที่เปื้อนแต่งใบหน้างามใต้แสงจันทราในราตรีสลักฝังลึกอยู่ในอกของชายหนุ่ม และในอรุณถัดมา ราชโองการเรียกนางเข้าวังเพื่อคัดเลือกชายารัชทายาทก็มาเยือนยังประตูจวน ------------------------------------------------ "เหตุใดท่านถึงช่วยหม่อมฉัน" "เพราะเราถูกใจเจ้า" "แค่นี้หรือเพคะ?" "เวลาจะเลือกเลี้ยงสัตว์เลี้ยงสักตัว นอกจากถูกใจแล้วยังต้องมีเหตุผลอื่นด้วยหรือ?" "น่าเสียดายที่หม่อมฉันไม่ค่อยเชื่องสักเท่าไหร่ อาจจะลอบกัดท่านได้ในสักวัน" "เช่นนั้นเราก็จะล่ามเจ้าไว้ดี ๆ"