อาทมาฏ คมรักพยัคฆ์เคียงฮวา เล่ม 2 (จบ)

หมื่นหาญณรงค์ติดตามคณะทูตอโยธยามาจีนสมัยต้าหมิง ได้สานวาสนารักกับซ่งจินฮวาคุณหนูจวนโหว แล้วประสบเหตุย้อนเวลาไปยุคต้าซ่ง เขาในชื่อใหม่หานเหวินเจี้ยนได้พบหยางจินฮวาคุณหนูจวนแม่ทัพผู้มีใบหน้าและบุคลิกราวกับคนเดียวกัน! ถ้านี่คือวาสนาที่สวรรค์ให้โอกาสอีกครั้ง เขาจะเกาะติดนางดุจแผ่นกอเอี๊ยะ จะด่าพวกอันธพาล? ได้! จะทุบตีคน? จัดไป! จะค้นหาคัมภีร์ลับโบราณ? จะบุกดงดิบฝ่าหุบเขามรณะที่เต็มไปด้วยอาถรรพ์ลี้ลับ? จะขึ้นสวรรค์หรือลงนรกเขาล้วนไม่สนใจ ขอแค่มีโอกาสได้จับกด เอ๊ย! ได้เกี้ยวนาง ได้อยู่ในสายตานางก็พอ คนพลัดถิ่นหลงยุคสมัยเช่นเขาหวังแค่จะฝังกายฝากใจไว้กับนาง "วันนี้หวังเพียงได้พบสถานที่ซึ่งหัวใจข้าจะเรียกว่าบ้าน" จะหาบ้านก็หาไปสิ เกี่ยวอันใดกับข้ากัน แล้วไอ้สายตาหวานเชื่อมยิ่งกว่าถังหูลู่นั่นมันอะไร? เก็บกลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! ถ้าคิดว่าหยางจินฮวาผู้นี้จะเหมือนคุณหนูในห้องหอที่ดีแต่ยืนบิดผ้าเช็ดหน้าล่ะก็...เจ้าผิดแล้ว! "ถ้ากล้าหักหลังข้า ทวนของข้าจะสะบั้นเศียรมังกรของเจ้า" น้ำเสียงกึ่งหยอกเย้ากึ่งข่มขู่ พาให้หัวใจคนฟังคล้ายถูกลูกแมวกางเล็บตะปบข่วน ทั้งเจ็บทั้งแสบแต่กลับสุขล้ำหาใดเปรียบ และยังรู้สึกเย็นวาบแถวช่วงล่างอีกด้วย!