รอนตะวันอิงดาว

เส้นขนานที่บังเอิญมาบรรจบกันในช่วงเวลาสั้น ๆ พลันทำให้เธอ... อิงดาว ที่เพิ่งกลับจากคลับ กับเขา... เพื่อนบ้านคนใหม่ ที่ออกมารอใส่บาตร ได้มีโอกาสสบตากันตรงรั้วหน้าบ้านทุกเช้า เธอสนใจเขา ทว่า.. เขาไม่มีแม้แต่ท่าทีจะสนใจเธอเลย จากที่เคยไม่ชายตามองใคร แต่ดันสนใจ ท้าทาย และอยากจะได้ผู้ชายคนนี้ที่ไม่ชายตา ด้วยการพาตัวเองเช้าไปอยู่ในชีวิตเขาทีละนิด แต่ ! ใครจะไปคิดว่าคนที่มีกิจวัตรประจำวันเหมือนจะธรรมดาและเรียบง่ายคนนี้ จะมีอะไรให้คนคิดอะไรง่าย ๆ ต้องคาดไม่ถึงและตกใจเกือบช็อกไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ อุปสรรคเป็นความเฉยชาของผู้ยังพอสู้ แต่อุปสรรคซึ่งอยู่รอบตัวเขา ทั้งที่มองเห็นและ...ไม่เห็น จะให้สู้อย่างไรไหว หรืออิงดาวต้องเดินหน้าสู้แบบกล้า ๆ สามก้าว แล้วก็ถอยหลังแบบกลัว ๆ อีกสองก้าวดี? ************************* “ชอบอันไหนก็หยิบไปเลยครับ” ว่าพลางพยักพเยิดหน้าไปยังโต๊ะอาหารที่มีกับข้าววางเรียงรายอยู่สี่อย่าง “ไปค่ะ ไปกับอิง” “ไปไหนครับ?” “ก็พี่ซันบอกว่าชอบอันไหนก็หยิบไปเลยนี่คะ” ตอบกลับหน้าตาใสซื่อ ฝ่ามือนุ่มก็ยังคว้าข้อมือหนาของคนตัวโตอยู่อย่างนั้น “อิงชอบอันนี้ที่สุด เอากลับบ้านด้วยได้ไหมคะ” แกล้งถามพร้อมส่งยิ้มทะเล้นประจำตัว “ผมไม่ใช่อาหาร” “ก็อิงชอบ” “ชอบก็เอากลับด้วยไม่ได้” มีอย่างที่ไหนจะมาหยิบจับคนนั้นคนนี้กลับบ้านไปด้วย . . “งั้นอิงขอตัวก่อนค่ะ ใกล้จะได้เวลาเตรียมตัวไปร้านแล้ว ขอบคุณสำหรับอาหารอร่อย ๆ นะคะ” “รู้ได้ไงว่าอร่อย” “ฝีมือพี่ซัน อิงว่าอร่อยหมดนั่นแหละค่ะ” “ผมบอกแล้วว่าไม่ได้ทำของใส่ ทำไมเป็นถึงขนาดนี้” หญิงสาวร้องเฮอะในลำคอเบา ๆ “ไม่ต้องทำให้เสียของหรอก ขนาดไม่ทำ อาการของอิงก็ยิ่งกว่าโดนของแล้วค่ะ” *** พระเอกธงเขียว ไม่นอกกายนอกใจ มีแต่ความฟินปนฮา