ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบผู้แสนเกียจคร้าน

คติประจำตัวของหลิวฟางเฟย คือ "ไม่แสวงหาความก้าวหน้า แค่ใช้ชีวิตสุขสบายไปวัน ๆ โดยไร้เรื่องกวนใจ" สำหรับเธอแล้ว ความฝันในชีวิตนี้ คือการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ไม่เหน็ดเหนื่อย ไม่ลำบาก ได้กินอาหารอร่อย และนอนกลางวัน ก็เพียงพอแล้ว แต่ใครจะไปคิดล่ะ… อยู่ดี ๆ เธอดันทะลุมิติเข้ามาในเกมที่กำลังเล่น แล้วมากลายเป็นตัวประกอบไร้ค่า และยังถูกลากมาเป็นบ่าวรับใช้ของตี้จวินทรราชผู้โหดเหี้ยม! นาม ตงฟางเซียวเซียน ลาสบอสที่ทุกคนในเกมอยากฆ่าเพื่อหมายจะได้รับรางวัลสิบล้านหยวน แต่เขาคนนี้ไม่ใช่เซียนผู้มีจิตใจเมตตา ไม่ใช่ชายผู้ที่งานอดิเรกคือการอ่านตำรา หรือจิบชา… งานอดิเรกของเขาคือ ฆ่าคน! ทั้ง ๆ ที่ตลอดชีวิต เธอล้วนแสวงหาแต่ความสุขกายสบายใจ แต่กลับถูกดึงเข้าสู่วังวนอันตรายเต็มตัวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เอาล่ะสิ… ชีวิตเอื่อยเฉื่อยก็ต้องการ งานปรนนิบัติจอมมารก็ต้องทำ! แล้วแบบนี้ เธอจะใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อยแบบที่ต้องการได้ยังไง? ตงฟางเซียวเซียน หลิวฟางเฟย…สตรีที่เอาแต่บ่นด่าเขาในใจทุกวัน โดยไม่รู้เลยว่าเขา “ได้ยิน” ทุกคำอย่างชัดเจน ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาอยากฆ่านางให้หายรำคาญ แต่ทุกครั้งที่ลงมือ อาคมกลับสะท้อนย้อนมาทำร้ายตัวเขาเองเสียอย่างนั้น สุดท้ายจึงจำเป็นต้องเก็บนางไว้ข้างกาย เพื่อหาคำตอบให้ได้ว่านางเป็นใครกันแน่! แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ—นับวันเขากลับอยากเห็นนางมีความสุขมากกว่าจะลงมือฆ่า อยากปกป้อง อยากให้นางสบาย ไม่ว่าสิ่งใดก็พร้อมจะทำให้ทั้งหมดโดยไม่รั้งรอ ให้ตายเถอะ…เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ตี้จวินผู้สูงส่งเช่นเขา กลับกลายเป็นคนที่ “แพ้ใจ” ให้แก่สตรีจอมขี้เกียจ ที่เอาแต่ก่นด่าเขาทุกวันคนนี้! นิยายเรื่องนี้ เป็นแนวอบอุ่น มีความสุข รักเมียที่สุดในโลกนะคะ ฝากไว้ในอ้อมใจของทุกคนด้วยค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ ซีไซต์ นักเขียน