เถ้าดอกเหมย

ความรักที่เคยงดงาม กลับกลายเป็นเพียงเถ้าที่ถูกเหยียบย่ำ นางจะลุกขึ้นจากเถ้าธุลี...เพื่อล้างแค้นด้วยรอยยิ้ม "ข้าขอสาปแช่งท่าน! จ้าวจื่อเหิง! ขอให้ชั่วชีวิตของท่านต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว! รักใครไม่ได้! ไขว่คว้าสิ่งใดก็ต้องสูญเสีย! ขอให้ทุกค่ำคืนที่ท่านหลับตาลง ต้องทนทุกข์ทรมานกับฝันร้าย เห็นภาพข้าและครอบครัวของข้าตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปชั่วนิรันดร์!!! นี่คือคำอวยพรสุดท้าย... ที่ข้าจะมอบให้ท่าน!" สิ้นคำสาปแช่งอันแสนเจ็บปวด นางก็ก้าวเข้าไปแย่งจอกยาพิษมาจากมือของเขาอย่างรวดเร็ว นางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เบิกกว้างและสั่นระริกของเขา ก่อนจะยกจอกยาขึ้นแล้วกระดกมันลงไปจนหมดสิ้นในอึกเดียว!