กรงหฤทัย

“ทำไมเหรอครับยาย” ยายนงลักษณ์ยิ้มเอ็นดู “ทำไมอะไรจ๊ะ” “ก็ทำไมต้องพาเด็กตัวแดงนี่มาอยู่ด้วยเหรอครับ” “เพราะน้องไม่มีใครแล้วไงลูก มีแค่เราสองคน สิปป์คิดดูสิถ้าเราไม่เลี้ยงน้องแล้วน้องจะอยู่ยังไง น้องน่าเอ็นดูมากนะไม่เชื่อสิปป์ก็ลองอุ้มดู” เด็กชายลังเลแต่ก็อุ้ม พอได้อุ้มก็เหมือนมีวูบหนึ่งรู้สึกแปลก ๆ สุดท้ายพอจัดการความรู้สึกว้าวุ่นไม่ได้ก็ส่ง ‘ของ’ ในห่อผ้าคืน “ฝากยายเลี้ยงก่อนครับ ขอเวลาสิปป์คิดก่อนว่าจะเอาไงดี” พูดจบก็เดินหนีดื้อ ๆ น้อง...เขาจะมีน้องเหรอ น้องตัวแดง ๆ ปากสีแดง ตัวสีขาวตัวนุ่มราวกับสำลี น้อง...เอาหรือไม่เอาดีนะ กุลกนก...เด็กสาวที่เกิดมาพร้อมคำว่า ‘ถูกทิ้ง’ แต่ได้รับชีวิตใหม่จากครอบครัวที่เต็มไปด้วยความรักอันบริสุทธิ์ สิปปกร... ‘พี่ชาย’ ที่เฝ้าถนอมน้องสาวคนนี้มาตลอดชีวิต เขาคือโลกทั้งใบที่เต็มไปด้วยความปลอดภัยของเธอ แต่โลกที่เคยสวยงามกลับพังทลายลงตอนเธออายุได้เพียงหกขวบ...เด็กสาวตัวน้อยร้องไห้ตัวโยนเพราะโดนคนชั่วทำอนาจารความเจ็บปวดสร้างปมใหญ่ ทำให้เธอหวาดกลัวสัมผัสจากเพศตรงข้าม เธอกลัวทุกคน...แม้แต่คนที่เธอรักที่สุดอย่าง ‘พี่ชาย’ แต่เมื่อไหร่กันที่ยิ่งกลัวยิ่งโหยหา ยิ่งกลัวยิ่งอยากอยู่ใกล้ มีแค่พี่ที่เธอวางใจ แล้วเธอจะทำอย่างไรเมื่อเธอไม่ปกติแบบนี้...