ใยท่านช่างโง่งม

"เงินทองข้าไม่มี ส่วนที่ดีคือความโง่งม" (นิยายเสริมจากเรื่องแรกแสงอรุณ เถ้าฝุ่นธุลี) ในบรรดาคุณหนูจากสกุลใหญ่นับร้อยของเมืองหลวงต้าฉางแห่งแคว้นต้าเหอ มีอยู่ผู้หนึ่งที่ไม่อาจไม่กล่าวถึง นั่นคือ "คุณหนูใหญ่เมิ่งฮวาฉิง" นางเพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ ชาติตระกูลร่ำรวยทรงอำนาจ เชี่ยวชาญศาสตร์...บางอย่าง (ก็บ้านนางรวยเหลือคณา อยากได้สิ่งใดก็หาซื้อเอาได้ ใยต้องลงมือทำเองด้วยเล่า) อีกทั้งครอบครัวก็รักใคร่เอ็นดูนางมาก หากแต่งออกเมื่อใดเป็นต้องให้สินเดิมไม่รู้กี่คลังต่อกี่คลังแน่นอน ยามนี้นางอายุเกินยี่สิบมาก็หลายปีแต่ยังไม่แต่งออกเสียที เหตุผลมีเพียงข้อเดียวคือ "นิสัย" เมิ่งตู้ฉิงผู้เป็นน้องชายชักเป็นห่วงพี่สาวจนทนอยู่เฉยไม่ไหว จำต้องหาบุรุษที่เพียบพร้อมเหมาะสมกับนางมาเป็นพี่เขย ให้คอยดูแลพี่สาวคนดีของเขาต่อไป เรื่องราวความรักของคุณหนูมือเติบแสนเอาแต่ใจจึงเริ่มต้นขึ้น "ตัวปัญหาแห่งต้าฉางก็ต้องเจอกับว่าที่สามีอันดับหนึ่งเช่นข้านี่ล่ะ"