ตกเป็นที่รักของท่านประธาน

"เป็นเขา... คนที่แม้เธอจะจำหน้าไม่ได้ ทว่าร่างกายกลับจดจำสัมผัสของเขาได้เป็นอย่างดี" *** ตุ๊บ ! กำปั้นเล็ก ๆ ทุบบนอกเขาอย่างหมั่นไส้ "นี่ห้องทำงานนะคะ จะทำอะไร" "ชาร์จแบต" "คนเจ้าเล่ห์ ปล่อยนีนก่อน" "ห้านาที" เสียงของเขาอู้อี้เพราะซุกหน้าลงกับซอกคอของเธอ นีรานั่งตัวเกร็งไม่กล้าขัดขืน กลัวว่าเสื้อผ้าของทั้งเขาและเธอจะยับจนคนอื่นเห็นแล้วคิดไปต่าง ๆ นานา จึงยอมอยู่นิ่งไม่ต่างจากจำยอมให้เขาทำตามใจ "หอมจัง" เขาพึมพำขณะที่ปลายจมูกโด่งซุกไซ้คลอเคลียซอกคอและไหปลาร้าของเธอ "อีกเดี๋ยวก็ต้องเข้าห้องประชุมแล้วนะคะ" "ผมรู้... ถึงอยากได้กำลังใจไง" "ห้านาทีแล้วค่ะ" นีราบอกพลางจับหน้าเขาแล้วดันให้ถอยห่างจากตัว "วันนี้ยังไม่ได้จูบเลย" ผู้ชายคนนี้นี่ ! ทำไมถึงได้ไม่รู้จักพอขนาดนี้นะ นีราสบตาคนที่ยื่นหน้ามาขอจูบแล้วหลุบตาลง หากเขาเป็นคนโลภไม่รู้จักพอ เธอก็คงเป็นคนที่ตามใจเขาจนเสียคนนั่นแหละ