เด็กเกียร์

ในวันที่ครอบครัวกลายเป็นบุคคลล้มละลาย เพื่อนฝูงเมินหน้า คนรักปันใจให้หญิงอื่นซ้ำยังคิดจะทำเลวระยำกับเธอ ศิร์กานต์ ไขว่คว้าผู้ชายที่เข้ามาช่วยเหลือ เขาผู้เปรียบเสมือนขอนไม้กลางทะเลมรสุม โดยหารู้ไม่ว่าการเลือกครั้งนี้จะทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล กันต์กฤษ หนุ่มวิศวกรรมการบินปี 3 หล่อ รวย ทรงแบด ไม่เคยคบสาวเกินหนึ่งคืน หน้าตาสะสวย แววตาเด็ดเดี่ยวร้ายกาจของศิร์กานต์กลับทำให้เขาสนใจ ยื่นข้อเสนอให้เธอเป็นเด็กของเขา ทว่า กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย คนอย่างเขาสนใจเธอแล้ว มีหรือจะยอมปล่อยให้หลุดมือ เขานี่แหละจะสอนให้เธอรู้ว่า... เป็นเด็กดีหรือจะสู้เป็นเด็กพี่ โดยเฉพาะเป็นเด็กของ พี่เกียร์ ** *** ** *** ** *** "จะทำอะไร" คนสวยหน้าตื่น ผงะออกห่างจนตัวเธอเอนไปด้านหลัง ต้องใช้มือหนึ่งค้ำพื้นพรมสักหลาด อีกมือใช้ดันอกผมไว้ ผมมองแล้วแสยะยิ้ม ขำที่เธอคิดว่าจะหนีพ้นมือถ้าผมเอาจริง "ทำอะไรดีล่ะ..." ผมละคำพูดไว้เพื่อปั่นเธอ "...เรียกร้องรางวัลที่พี่ควรได้ดีไหม..." ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปากแทบแตะปาก มองท่าทางระแวดระวังของเธอด้วยใจครื้นเครง "เท่าไหร่ ฉันจะจ่ายค่าที่นายช่วยเหลือ" "เผอิญเงินไม่เคยเป็นปัญหาของพี่ซะด้วยสิ" ผมยื่นนิ้วไปเกี่ยวปอยผมที่ระใบหน้าสวย คนสวยปัดมือผมออกอย่างมีอารมณ์ อารมณ์หงุดหงิดน่ะนะ แววตาที่จ้องสบมาวาววับเย่อหยิ่งถือดีชวนให้ผมอยาก...จับเธอกดตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย หน้าสวยมีคำถามแปะหรากลางหน้าว่า ผมจะเอายังไง "เป็นเด็กพี่ไม่ดีตรงไหน" "ตรงที่ไม่ได้อยากเป็นไง ไม่อยากเป็นเด็กใครทั้งนั้น" "อ้อ อยากให้เอาฟรี" "ปากหมา" "ระวังหมาจะเลียปาก"