Passionate หลงคุณ

เธอเป็นเพื่อนในวัยเด็กของเขา สนิทตัวติดกันเป็นเงา ทว่า...มีเหตุให้ต้องแยกกันไปสามปี ทำไมพอกันมาเจอกันอีกที ความรู้สึกวูบ ๆ ไหว ๆ อาการไฟซ็อตเวลาสัมผัสกันนี่คืออะไร *** ** *** ** *** ** *** ** *** "ก็หุ่นดีแบบนี้ไง" "หุ่นดีแล้วทำไม" "หน้าตาก็ดี หุ่นก็ดี แถมยังรวยมากเกินไป ลูกชายเจ้าสัวหมื่นล้าน สาว ๆ ถึงกระโจนเข้าใส่เป็นว่าเล่น พลอยมาด่าเราด้วย" "ใครด่า" เขาพอรู้เรื่องมานิดหน่อยว่าเมื่อคืนแก้วตามีปัญหากับรูมเมดเลยขึ้นไปนอนห้องพัดกับไหม แต่อยากได้ยินคนตัวเล็กบอกมากกว่าฟังจากปากคนอื่น เจ้าตัวเม้มปาก สีหน้าขัดใจ ใช้อีกมือมาตีท้องของเขาแทน "พวกที่ชอบนายไง เพราะนายเลย ทำไมโตมาต้องหล่อ ต้องหุ่นดีขนาดนี้ด้วย" ซีอยากหัวเราะลั่นแต่เขาแค่หลุดยิ้ม จับอีกมือของเธอบิดไพล่ไปด้านหลังทั้งสองข้างแล้วจับไว้ด้วยมือข้างเดียว ทรุดกายเบียดลงข้าง ๆ "เป็นความผิดเราที่หน้าตาดี หุ่นดีงั้นเถอะ" "แหงล่ะ ถ้านายขี้เหร่ ใครจะมาด่าว่าเราคอยจับนาย คอยตามติดนายเหมือนเห็บเหมือนเหา ทำตัวเป็นหมาหวงก้าง" คนเมาเล่าระบายความอัดอั้นตันใจ ตาเยิ้มหวานขังคลอน้ำใส แม้เสียงจะยืดยานไปบ้าง ชายหนุ่มฟังรู้เรื่องทุกคำ เริ่มเห็นผลดีของการที่เพื่อนและรุ่นพี่ตั้งใจมอมเหล้าคนตัวนุ่ม ก้อนเนื้อใต้โพรงอกไหวกระเพื่อมไปด้วย "แล้วหวงไหม" ซีใช้นิ้วไล้เช็ดน้ำตาออกให้เบามือ "เธอหวงเราหรือเปล่าแก้ว" น้ำเสียงห้าวทุ้มนุ่มหูกระซิบถาม ขณะตาคมทอดจับวงหน้าจิ้มลิ้ม เธอเม้มปาก ดิ้นยุกยิก ดึงมือที่ถูกจับแต่ไม่หลุด "หวงสิ" "ทำไมต้องหวง" "นายเป็นเพื่อนเรา เราดูแลมาอย่างดีเลยนะ" ถึงตอนนี้ซีหลุดหัวเราะแผ่ว ตอนเด็ก แก้วตาทำตัวเป็นแม่นกแม่ไก่ไล่จิกทุกคนที่เข้ามาล้อเลียนรังแกเขา แต่พอโตขึ้นน่าจะเป็นเขาที่ดูแลเธอมากกว่า กลับถูกเคลมผลงานเอาดื้อ ๆ "แค่เพื่อนเองเหรอ"