กลชลวัส

เพราะเกิดมาจากความไม่ตั้งใจ ชีวิตของเขาจึงถูกบงการให้ผ่านพบความบัดซบไร้ศักดิ์ศรี ต้องดิ้นรนหลบหนีสุดฤทธิ์ ยอมทำทุกวิธีแม้กระทั่งต้องกลายเป็นคนคุก ภายใต้ใบหน้าแย้มยิ้มเป็นมิตร ซุกซ่อนหล่อหลอมคนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจ เขาเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ทุกชนิด ทว่า โชคชะตากลับเหวี่ยงสาวน้อยหน้าใสผู้แสนอ่อนแอและอ่อนต่อโลกมาตรงหน้า แววตาหวาดหวั่นปนเว้าวอนที่มองสบ ตรึงสายตาจนไม่อาจเมินหนี เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี ขย้ำทึ้งกลืนกินให้สิ้นหวาน หรือพันธนาการไว้อุ่นเตียง *************** “ระวังหน่อย” ปลายกระบอกปืนถูกกุมจับ ร่างสูงขยับเข้าใกล้อีกนิด ส่วนปลายนั้นก็กดลงตรงแผงอกข้างซ้าย “บทเรียนแรก” เธอตาโตมองผู้ชายที่แย้มมุมปากยิ้มทั้งที่วัตถุอันตรายจ่อหัวใจ กลายเป็นเธอที่มือสั่นมากขึ้นจนเกือบจะทำปืนร่วง “ถ้าคิดจะเล่นงานใคร หนูต้องมั่นใจว่ามันจะลุกขึ้นมาเอาคืนไม่ได้” ชลวัสกำปลายปืนแน่น ขณะที่ตาไม่ละจากดวงหน้าหวานที่มีแววตาตื่นตระหนก “โดยเฉพาะผู้ชายแบบพี่...” เขาก้มลงหา ปลายจมูกแทบจะเบียดกัน “...พัลลภา” เจ้าของชื่อผงะ หากเขาไม่ปล่อยให้เธอผละห่างเกินสองเซนติเมตรด้วยการใช้มืออีกข้างเหนี่ยวลำคอเล็ก...ตรึงไว้ ประกบปากจิ้มลิ้มด้วยริมฝีปากอย่างแนบเน้นเอาเรื่อง... ********* "หนูว่าหนูอยากได้เหล้าสักแก้ว" ร่างกายหลั่งสารอะดรีนาลีนมากล้นจนมือสั่น พัลลภามองเข้าไปในผับตาปรอยเมื่อถูกรั้งให้เดินผ่านไปตามช่องทางเดินที่มีผนังเป็นกระจก สามารถมองเห็นสนามเบื้องล่างได้ "หนูไม่อยากได้เหล้าหรอก" ชลวัสผลักประตูห้องทำงานเปิดหลังใส่รหัสประตู ไฟอัตโนมัติสว่างขึ้น เขาปล่อยให้บานประตูดีดกลับและล็อกอัตโนมัติ "หนูอยากได้พี่" ************************* "คนของพี่ โปรโมชันนี้หนูมีสิทธิ์คนเดียว"