Oops! บอสขา...อย่าดุนักเลย

“แค่ให้แทนตัวเองด้วยชื่อมันยากนักเหรอ ถึงกับต้องถอนหายใจ ไม่ยิ้มรับหวานๆ เหมือนในบาร์เมื่อกี้” “อันนั้นมันเป็นงานนี่คะ” งานที่จะทำให้เธอได้ค่าคอมหลายบาทเลยล่ะ “ยิ้มให้ประธานบริษัทไม่สมควรเหรอ ผมเป็นบอสใหญ่ของคุณ ชี้เป็นชี้ตายคุณได้เลยนะ” ****************** “ลองก่อน ค่อยรีวิวว่าดีไม่ดี” “บอส” ทำไมเขาขี้แกล้งแบบนี้ เธอตั้งท่าจะพลิกตัวหลบ แขนทั้งสองก็ถูกรวบตึงขึ้นกดกับหมอนที่วางเหนือหัว ดวงตาคมเป็นประกายพราวถูกอกถูกใจจนเธออ่อนใจ “มันเจ็บหลัง” เธอเสียงอ่อย อ้อน... “ให้อยู่บน” ตัวเธอทำท่าจะถูกพลิกขึ้นทับกายแกร่ง เธอส่ายหน้ายิก “ไม่ดีค่ะ อุ๊ย บอส...” “นะ” “มะ ไม่ค่ะ นกยูงกลัวเชือกขาด” “ผมจะคอมแพลนไอ้เจ้าของวิลล่าเองว่ามันทำที่พักไม่ได้มาตรฐาน” “เขาไม่ได้มีไว้ให้ทำเรื่องแบบนี้ไหม” “ก็ไม่เห็นมีกฎข้อไหนบอกว่าให้แค่นั่งกับนอนห้ามอึ๊บกันนี่”