The killer พ่ายรักยากูซ่า

จิกเมะใช้มือเพียงหนึ่งข้างจับข้อมือสองข้างของไอริตรึงไว้เหนือหัว ทว่าอีกมือกลับไม่อยู่นิ่ง เขาค่อยๆ จับคอเสื้อชุดกิโมโนแหวกออก และใช้มือสัมผัสไปที่เนินอกนั่น "อื้ม หยุดนะ พอได้แล้ว!" ไอริสะดุ้งตัวกระเถิบหนีสัมผัสจากเขา แต่เธอยังไม่สามารถสลัดมือหลุดออกจากพันธนาการของเขาได้ "ไอริ...มาม่าซังไม่ได้บอกคุณหรือไง...ว่ายูโจ...ไม่จำเป็นต้องใส่บราเวลารับแขก" สายตาซุกซนของเขามองไปที่ใบหน้าสวย พร้อมกระตุกยิ้มที่มุมปาก "ทุเรส ปล่อยฉันนะ" "และนี่...ยังใส่แพนตี้ใช่ไหม" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาไม่ใช่แค่พูดเท่านั้น เมื่อมือเริ่มสอดเข้าใต้กระโปรงกิโมโน "อ่ะ อย่านะ อย่าแตะตัวฉันนะ" "อย่าแตะตรงไหน ตรงนี้หรอ?" "อ่า...." แม้เธอสวมใส่แพนตี้ปกปิดของสงวนไว้ แต่ทันทีที่นิ้วกลางสัมผัสที่ยอดเกสร ไอริมิอาจห้ามความรู้สึกต้องการได้อีกต่อไป และขณะที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสที่เขามอบให้ จิกเมะก็ชักมือออกและหยิบกุญแจมือที่เตรียมมา แกร๊ก "นี่คุณ!!! ทำบ้าอะไรเนี่ย" ไอริตกใจสุดขีด เมื่อตอนนี้ข้อมือสองข้างถูกล็อคด้วยกุญแจมือติดกับหัวเตียง "คุณดื้อเองนะ ในเมื่อคุณคิดจะฆ่าผม ผมก็ต้องป้องกันตัว" "นี่คุณจะข่มขืนฉันหรือไง?" "ผมไม่เคยข่มขืนใคร และผมจะทำต่อเมื่อคุณร้องขอเท่านั้น" "ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยสิ!!!"