ข้าจะเป็นฮูหยินของฮ่องเต้

"ถูกเจ้าบ่าวตอกหน้าด้วยการพาองค์หญิงมาเป็นฮูหยินประราชทานผลักนางให้เป็นรอง ต้องถูกฮูหยินคนใหม่รังแกไม่เว้นวันเพราะถือว่ามีพระเชษฐาเป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ ในเมื่อเจ้าแย่งสามีข้า ข้าก็จะแย่งพี่ชายของเจ้าคืน!" เมื่อเจ้าบ่าวตอกหน้าด้วยการพา องค์หญิงไป๋เหอ มาเป็นฮูหยินประราชทานในวันแต่งงานของเขากับนางเพื่อผลักให้นางลงจากตำแหน่งฮูหยินเป็นได้เพียงฮูหยินรอง เหอซินเหยียนก็รู้ได้ว่าน้ำหนักนางในใจของเขามันต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหนแม้กระทั่งคำมั่นที่เขาให้ไว้กับท่านตาท่านยายของนางก่อนสิ้นใจก็ยังมองข้าม ไม่รู้ว่าการเสียสละของผู้ชราทั้งสองคุ้มแล้วหรือไม่ แต่ที่รู้ๆก็คือหลังจากนางแต่งเจ้าจวนหลี่ชีวิตที่ควรจะสุขสงบก็ราวกับตกนรก! แต่งงานได้เพียงเดือนเดียวนางเก็บข้าวของกลับบ้านเดิมที่ต่างเมืองไม่มีสิ่งใดหลงเหลือพร้อมกับแผนการบางอย่างที่ผุดขึ้นจากในหัว ต่อให้ต้องอับอายขายหน้าถูกครหาเป็นหญิงม่ายเหอซินเหยียนผู้นี้ก็ไม่ขอตกเป็นรองสตรีอื่นแม้ว่าสตรีนางนั้นจะมีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงของแคว้นก็ตาม ฐานะสูงส่งกว่าจึงคิดจะแย่งเจ้าบ่าวของใครก็ได้งั้นหรือ? ต่อให้นางไม่ได้มีใจรักใคร่เจ้าบ่าวผู้นี้แต่เขาก็ตอบแทนบุญคุณความเสียสละของท่านตาท่านยายของนาง ท่านตากับท่านยายของนางตายเพราะเสียสละชีวิตเพื่อให้เขาชีวิตรอด หรือเพราะมีมารดาเป็นถึงไท่เฟย มีพระเชษฐาเป็นถึงโอรสสวรรค์คอยหนุนหลังจะทำสิ่งใดก็ย่อมได้? แล้วอย่างไร? เมื่อเจ้าแต่งออกเรือนมาก็เป็นได้เพียงภรรยาของขุนนางผู้หนึ่ง แต่ถ้าข้าเป็น ฮูหยิน ของพี่ชายเจ้าต่อให้มีชาติกำเนิดต้อยต่ำเจ้าที่สูงส่งปานใดก็จะต้องก้มหัวให้ข้าอยู่ดี! ในเมื่อเจ้าแย่งสามีข้า ข้าก็จะแย่งพี่ชายเจ้า! ก็ให้มันรู้กันไปว่าแม่ทัพหรือฮ่องเต้จะใหญ่กว่ากัน!