ฝ่าบาท..ฮองเฮาหนีไปแล้ว

“จงจำให้ขึ้นใจว่าข้าไม่มีวันรักเจ้า คนที่ข้ารักมีเพียงพี่หญิงของเจ้าเท่านั้น จำใส่หัวเอาไว้ให้ดี เจ้าก็เป็นเพียงตุ๊กตาระบายความใคร่ในร่างคนให้ข้าเท่านั้น ข้าไม่จำเป็นต้องทะนุถนอมหรืออ่อนโยนกับเจ้า กลับกัน เจ้าต้องมาปรนนิบัติทำให้ข้าพึงใจในทุกวัน ห้ามขาดไปแม้แต่วันเดียว” “รับด้วยเกล้า...เพคะ” ในเมื่อเขาไม่รัก ย่อมไม่รู้จักรักหยกถนอมบุปผา สำหรับสวีฮ่องเต้นางเป็นเพียงตุ๊กตาไร้ชีวิตจิตใจ นางยังประเมินพระองค์ต่ำเกินไป ไม่คิดว่าบุรุษจะมีความต้องการมากถึงกับให้นางเข้ามาปรนนิบัติทุกวัน หากนางต้องถูกเคี่ยวกรำเช่นนี้นางจะทนได้นานเท่าใด ................................................. “ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ” “เรื่องอะไรก็เอาไว้ก่อนเถอะ ข้าปวดหัว” “มิได้ มิได้พ่ะย่ะค่ะ นางกำนัลจากพระตำหนักคุนหนิงมารายงาน บอกว่าฮองเฮาหายตัวไปพ่ะย่ะค่ะ !” “อะไรนะ?” ........................ นิยายขนาดกลางแนวเกิดใหม่ วังหลัง แก้แค้น ครอบครัว เนื้อหาอ่านง่ายค่ะ