เมื่อข้าเกิดใหม่ต้องแต่งกับแม่ทัพร้ายกาจ

ชาติก่อนโดนคนไว้ใจทำร้ายจนตัวตาย...ชาตินี้ข้าเกิดใหม่ขอทวงคืน สิ่งใดที่ข้าได้รับคนที่ทำกับข้าล้วนต้องได้รับ สิ่งใดที่ข้าทนทุกข์พวกมันต้องได้ทุกข์ ที่สิ่งที่พวกมันปรารถนาข้าจะยื้อแย่ง ความร้อนรุ่มดั่งไฟสุมทรวงแผดเผาไปทั่วสรรพางค์กาย ‘เสิ่นหว่าน’ หอบหายใจสะท้าน ร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกหินพันชั่งทับถม ดวงตาพร่ามัวมองเห็นเพียงแสงเทียนวูบไหวในห้องนอนที่คุ้นตา... คุ้นเสียจนความหวาดกลัวสายหนึ่งแล่นพล่านเข้าสู่ขั้วหัวใจ นี่มัน... ห้องรับรองปีกตะวันตกของจวนสกุลหรง! ภาพความทรงจำในชาติก่อนไหลบ่าเข้ามาดั่งเขื่อนแตก นางจำได้แม่นยำ คืนนี้คือจุดเริ่มต้นของนรกขุมนั้น นางถูกวางยาปลุกกำหนัด และอีกไม่เกินหนึ่งเค่อ ‘หรงจื่อ’ คุณชายใหญ่ตระกูลหรงผู้กระหายในกามจะเปิดประตูเข้ามา และนางจะถูกตราหน้าว่าปีนเตียงบุรุษ จนต้องจำใจแต่งงานเข้าไปรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา ถูกอนุในเรือนตระกูลหรงกดขี่ใส่ร้ายป้ายสี สุดท้ายต้องทนมองดูบุตรชายถูกขายเป็นทาส ตัวนางก็กระอักเลือดตายอย่างโดดเดี่ยวในศาลบรรพชนของตระกูลหรง “ไม่... ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมตายเยี่ยงสุนัขข้างถนนอีก!”