ข้าถูกพระเอกกล่าวหาว่าล่อลวงเขา

ในเมื่อมีโอกาสได้หวนคืนมา แม้จะไม่รู้สาเหตุแต่สิ่งที่นางต้องทำคือการเปลี่ยนชะตาให้คนตระกูลหยวนรวมทั้งตัวนางเอง ทว่าเรื่องราวหลายอย่างกลับแตกต่างออกไปจากที่เคยรับรู้มา ไหนจะสหายรูปงามของพี่ชายที่จู่ ๆ ก็โผล่มาและกล่าวหาว่านางล่อลวงเขา ล่อลวงที่ใดกัน ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องบังเอิญและความไม่ได้ตั้งใจทั้งนั้น ก็ใครใช้ให้เขาโผล่มาให้นางกินเต้าหู้อยู่บ่อยครั้งเล่า .................................................. “กินเต้าหู้ข้าไปตั้งมากมาย จะบอกว่าไม่ได้กำลังล่อลวงข้าใครจะเชื่อ” เขากล่าวก่อนจะเดินเข้าไปใกล้นาง “ทุกอย่างมันเป็นเรื่องบังเอิญ ข้าไม่ได้ตั้งใจเจ้าค่ะ” “แล้วที่ข้าตกหลุมพรางถูกล่อลวงไป เจ้าจะรับผิดชอบอย่างไร” บุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้าเอ่ยพลางยื่นใบหน้าเข้าใกล้จนนางสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป่ารดแก้มเนียน “ข้าบอกแล้วอย่างไร ว่าข้าไม่ได้ล่อลวงท่าน” “จงบอกมาว่าจะรับผิดชอบข้าอย่างไร” “ท่านก็ต้องรับผิดชอบตัวเองเจ้าค่ะ” เป็นบุรุษใจง่าย เข้าใจผิดไปเอง ก็ต้องดูแลตัวเอง “ได้! เช่นนั้นต่อจากนี้ข้าจะล่อลวงเจ้าคืนบ้าง” นัยน์ตาคมที่จับจ้องสตรีตรงหน้าฉายแววร้อนแรงแฝงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ............................ คำเตือน! นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสายสุขนิยม (Feel-good) เน้นพระเอกคลั่งรัก ปล.นิยายเรื่องนี้มี NC+ตามความเหมาะสม