ข้ามเวลา ทะลายหัวใจน้ำแข็ง

สายตาคมกริบจ้องไปที่กระจกโบราณบานนั้น แทนที่จะเห็นเงาสะท้อนของห้องนอนที่คุ้นเคย ผิวกระจกกลับกระเพื่อมเหมือนผิวน้ำ ควันธูปหอมอบอวลโชยออกมาจากที่ที่ไม่มีแหล่งกำเนิด และในวินาทีนั้น... ภาพของสตรีผู้หนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น เธอนั่งอยู่บนตั่งไม้ แสงเทียนสลัวจากฝั่งโน้นส่องให้เห็นใบหน้ารูปไข่ คิ้วโก่งดั่งคันศร และริมฝีปากสีชาดตามธรรมชาติ เธอสวมสไบสีนวลกรอมไหล่ มัดมวยผม